สวัสดีค่ะ

ขอบคุณนะคะ ที่นำเรื่องราวดีๆ

เรื่องราวแห่งการแบ่งปันมาฝาก เห็นด้วยกับครูเหงาค่ะ

หลายคน มักจะพูดอยู่เสมอว่า "ตัวเองยังเอาตัวไม่รอดเลย แล้วจะไปช่วยคนอื่น"

เอ แล้วถ้ารอให้ตัวเรารวย มีเงิน อยู่ได้ พอมาถึงวันนั้น คนเราจะรู้จักพอไหมหนอ

แล้วเมื่อไหร่ที่เราจะพอหยิบยื่น น้ำใจ ความช่วยเหลือแก่เพื่อนมนุษย์ได้

เราช่วยได้ตามกำลัง ความสามารถ ที่เราพึงกระทำได้ น้ำใจ ความเข้าใจ

สำคัญมากกับเด็กๆกับผู้คนที่ด้อยโอกาส คนไร้สัญชาติ นี่น่าสงสารและเห็นใจมากเลยนะคะ เดินทางข้ามอำเภอยังไม่ได้ สิทธิในความเป็นพลเมือง สิทธิและโอกาสในด้านต่างที่พึงได้รับแทบจะไม่มีเลย มีเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับพี่น้องชนเผ่าเรา ที่ไม่ได้สัญชาติไทย วันหนึ่งไปอยู่ในเมืองโดนตำรวจค้น ให้แก้ผ้า พออกลับเข้าหมู่บ้านชายคนนั้นได้ผูกคอตาย เป็นเรื่องเศร้า....

ขอเป็นอีกกำลังใจหนึ่ง ให้ ครูเหงา ผู้เสียสละ นะคะ

สู้ๆค่ะ ช่วยกันคนละไม้คนละมือ เพื่อสังคมที่ดีขึ้นต่อไป....