ดิฉันจบปริญญาโท รับราชการมาตั้งแต่ปี 2537 ก็เป็นผู้หนึ่งที่ประสบปัญหากับตัวเองค่ะ คือ ได้เสนอผลงานขอชำนาญการ ระดับ 8 เสนองานวิจัย 2 ชิ้น ผลการพิจารณาทราบจากการบอกเล่าของคณะกรรมการฯ ภายใน ว่าไม่ผ่าน ด้วยเหตุผลในบางส่วนที่คิดว่าไม่ให้ความเป็นธรรม เนื่องจากระเบียบฯ ไม่ได้ระบุว่าทำไม่ได้ แต่เป็นดุลยพินิจของประธานฯ คือ ลักษณะงานที่ทำไม่จำเป็นต้องมีชำนาญการ จึงไม่พิจารณาผลงานว่าดีต่องานหรือไม่ (แต่ยกเว้นหัวหน้างานดังกล่าวทำได้)แล้วทำไมไม่ระบุให้ชัดเจนในระเบียบฯ ไปเลยว่างานใดทำไม่ได้ และไม่ให้โอกาสได้เข้าร่วมชี้แจง

ดิฉันทำผลงานด้วยความรู้ความสามารถด้วยตัวเองทั้งหมด (ไม่ได้จ้างทำ) เสียทั้งกำลังใจ กำลังกาย และกำลังทรัพย์ แต่มีข่าวว่าบางคนไม่ได้ทำด้วยความสามารถของตัวเอง แต่ลักษณะงานควรมีชำนาญการ ก็ผ่านด้วยความราบรื่น บางท่านลักษณะงานดี แต่งานที่รับผิดชอบมีน้อยมาก ก็ด้วยการที่ได้ผู้บังคับบัญชาสนันสนุนเซ็นผ่านตามขั้นตอนอย่างรวดเร็ว

ดิฉันคิดว่า การพัฒนาตน เป็นการพัฒนางาน และพัฒนาองค์กรด้วย ไม่ว่าลักษณะงานจะเป็นอย่างไร ทุกงานมีความสำคัญเท่ากันหมด ขึ้นอยู่กับผู้ใดมอง ถ้าผู้นั้นเป็นผู้ที่ไม่ได้รู้จริงในลักษณะงานนั้น ๆ ไม่เคยทำ ไม่เคยสัมผัส ก็จะไม่รู้ว่างานนั้นมีความยากง่าย ซับซ้อนเพียงใด มีเทคนิคที่ต้องนำมาใช้อย่างไร แล้วมาตัดสินว่าไม่เหมาะนั้น ดิฉันเห็นว่าคนผู้นั้นไม่เหมาะสมจะเป็นผู้กำหนดอนาคตของคน ขาดคุณธรรม และจริยธรรม