ขอสวัสดีอีกครั้งครับ อาจารย์บัญชา

ได้อ่านสิ่งที่อาจารย์เขียนทำให้ผมนึกถึงอะไรบางอย่างได้

แต่จะเกี่ยวข้องกันไหมกับการสอนเด็กหรือเปล่าก็ไม่ทราบนะครับ

อาจารย์ลองพิจารณาดู

ในส่วนตัวของของ มีแรงบันดาลใจที่จะเป็นนักวิทยาศาสตร์ (นักประดิษฐ์) ในวัยเด็ก

แต่ขาดความรู้ และทักษะ ที่จำเป็นต่อการเป็นนักวิทยาศาสตร์

ในส่วนของเพื่อนอาจารย์ที่ว่า มึพร้อมทั้ง ความรู้ ทักษะ ความสามารถ

ที่จะเป็นนักวิทยาศาสตร์ชั้นยอดได้

แต่ผมว่าเขาอาจไม่มีแรงบันดาลใจพอที่จะเป็นนักวิทยาศาสตร์

ผลที่ออกมาจึงไม่แตกต่างกัน คือ ไม่ได้เป็นนักวิทยาศาสตร์ทั้งคู่

ด้วยเหตุนี้ ประเด็นการเสวนาว่าทำไมจึงควรสอนตั้งแต่ปฐมวัยนั้นผมว่า

มันชัดเจน และเป็นคำตอบอยู่ในตัวแล้ว

แต่ประเด็นที่ว่าจะสอนอย่างไร ให้ถึงฝั่งฝันนั้นก็น่าค้นหาเช่นกัน

ผมมองในแง่ที่ว่า หากเราสามารถสอนเด็กให้มีทุกสิ่งทุกอย่าง

เพื่อให้เขาสามารถบรรลุตามความใฝ่ฝัน และแรงบันดาลใจของเขาได้

การศึกษาของเราก็จะมีพลังมาก

และมันก็น่าจะลดความสูญเสียทางวิชาการได้อีกเยอะ

เราคงได้ยินเรื่องทำนองนี้มามากที่ว่า

เรียนจบมาอย่างนึงแต่ไปทำงานอีกอย่างที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกันเลย

หวังว่า การเสวนาที่จะถึงนี้

น่าจะก่อให้เกิดประกายดีๆ อันเป็นจุดเริ่มต้นดีๆ

ของแวดวงการศึกษาวิทยาศาสตร์ในประเทศเรานะครับ

ขอเอาใจช่วยครับ

ปล.

อยากเรียนถามอาจารย์เหมือนกันว่า

มีความประทับใจอะไรเป็นพิเศษ

หรือมีแรงบันดาลใจใด ที่ทำให้อาจารย์ถึงมุ่งมั่นที่จะเป็นนักวิทยาศาสตร์ครับ

ไม่ทราบว่าพอจะเล่าสู่กันฟังบ้างได้ไหมครับ