น้องขจิตครับ

พี่เรียกไอ้จุ้ง...เพราะสนิทกันมาก เขาไปเมืองกาญจน์ก็เพราะเราครับ

โดยเฉพาะพี่สาวเขาที่พี่เคยเขียนบันทึกไว้บ้างแล้ว เดี๋ยวจะเขียนบางมุมอีกครับเพราะเป็นประวัติศาสตร์การพัฒนาชนบทเราด้วยครับ

เราวิ่งไล่ตีไอ้จุ้งกันสมัยเขาเป็นเด็กๆในหมู่บ้าน มันซนซะไม่เมี๊ยะ และชอบแหย่คนโน้นคนนี้เวลามีการอบรมเยาวสตรีเพื่อเสริมสร้างอาชีพ.. แต่เธอเป็นคนดี มาจากครอบครัวที่มีแรงขับ(drive)มากมายมหาศาล จึงได้ดีหมดทั้งครอบครัว

ปัจจุบันทำงานกับพี่สาวเขาที่ลำพูน แยกกิจการกัน แต่อยู่ในบริเวณพื้นที่ติดต่อกัน เรียกได้ว่าเป็นน้องๆผู้มีอันจะกินไปแล้วครับ...อ.ขจิต

พี่ขึ้นไปเชียงใหม่ก็จะแวะหาเขา ครับ...

พ่อแม่เขาอยู่ในหมู่บ้าน สะเมิงที่เป็นพื้นที่ที่เราทำงานสมัยนั้น เราเห็นแววเด็กสาวเหล่านี้เลยเอาตัวมาฝึกซะ และก็ได้ดีหมด (เราแอบภูมิใจเล็กๆ) ที่มีส่วนบ้างในการสนับสนุนเขาเบื้องต้น...