เพลงนี้ เมื่อ 30ปีที่แล้ว ผมเข้าเป็นน้องใหม่ของจุฬาฯ ระหัสมหาวิทยาลัย 2265070

ได้ฟังเพลงนี้ครั้งแรก มีความรู้สึกซาบซึ้งไปกับเนื้อร้องและท่วงทำนองว่า ทำไมถึงได้มีเพลงที่มีความหมายและไพเราะเช่นนี้ ได้ใช้ชีวิตในจุฬาอย่างคุ้มค่าที่สุดตามเนื้อร้องของบทเพลง เริ่มต้นด้วยเทอมแรกของนิสิตปีที่ 1 ทั้งดนตรี กีฬา สาวสวยและ

แอลกอฮอล์ ส่วนหนังสือ ตำรา ห้องบรรยาย แทบไม่ได้สัมผัส ผลหรือครับ

เกรดเทอมแรก1.61 ครับเรียกกันว่าติดโปร.ครั้งแรก Probation นะครับไม่ใช่ Professional เทอมที่2 ที่3 ที่4 ติดโปร.มาตลอดครับไม่เคยได้เห็นเกรดเกิน

2.00 เลย แต่ประสบการณ์ชีวิตเหลือเฟือครับ บทเพลงนี้ไพเราะเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ

ตามเวลาที่เหลือน้อยลง คือใกล้จะถูก Retired-ให้ออก ร่ำลา สั่งเสีย ฝากฝัง

เพื่อนๆร่วมชั้นปี พี่ๆน้องๆที่เคยเรียน เคยเล่น ร่วมกันมาตลอดสองปี ขึ้นปีที่ 3 เทอมต้น

คือเทอมที่ 5 ถ้าเทอมนี้ไม่ถึง 2.00 แปลว่าเกมส์ครับ จำเป็นต้องถอดปลั๊ก ปลดฟิวส์

เก็บตัวอ่านตำรา ผลหรือครับลงทะเบียนเรียน 7รายวิชา ได้ A มา 6 Bขอทานอีก 1 รอดสบายครับ 2.25 เพลงนี้ดังกระหึ่มขึ้นมาในใจอีกครั้งหนึ่ง Ringing in the ears and dwelling in the memory หลังจากนั้นก็ประคองตัวต่อมา จนสำเร็จการศึกษา พ.ศ.2529 รวมระยะเวลาในจุฬาฯ 7 ปีครับ ปัจจุบันก็รับราชการมาได้ 20กว่าปีแล้ว นี่แหละครับ "จามจุรีศรีจุฬา"