- แวะมาเยี่ยมยามดึกก่อนกลับรังนอนครับท่านอาจารย์ ตอนนี้ผมกำลังมีความสุขครับกับความเฟ้อฝันถึงรัฐบาลใหม่ที่เข้มแข็งเหมือนรัฐบาลของ”คนที่คุณก็รู้ว่าใคร” จะได้ยุติความแตกแยกในบ้านเมืองเสียที
- ถ้าว่ากันเรื่องการศึกษา จะศึกษาอะไร ศึกษาไปเพื่ออะไร ศึกษาอย่างไรดี ต้องวางรากฐานกันอย่างไรคงต้องอาศัยท่านผู้รู้ในวงการศึกษาอย่างท่านอาจารย์หรืออีกหลายๆท่านนะครับ ที่จะกระตุ้นเตือนรัฐบาล ยิ่งรัฐบาลมีความสามารถแก้ปัญหาทางเศรษฐกิจอำนาจก็จะยิ่งมั่นคง จากนั้นก็อยู่ที่ว่าท่านผู้นั้นหวังดีต่อชาติบ้านเมืองจริงจังหรือเปล่า...
- ...เพราะถ้าจะให้ประชาชนส่วนใหญ่อย่างพวกผมใส่ใจในเรื่องนี้คงยากครับ...ครั้งที่ผมย้อนกลับมาเรียนเพื่อนผมหัวเราะว่าเรียนไปทำอะไรแก่ป่านนี้แล้วมาค้าขายของด้วยกันดีกว่าเดี๋ยวหาแผงค้าให้...เรียนไปจบมาจะได้เงินเดือนกี่สตางค์กัน...น้องคนหนึ่งที่เคยทำงานด้วยกันเล่าว่าญาติเขาให้ลูกเรียนแค่ ม.3 แล้วมาเข้าโรงงานทำงานให้ทำโอทีได้เงินก็พอแล้วเรียนไปทำไม และอีกฯลฯ ...ส่วนคนอีกกลุ่มซึ่งผมรู้จักที่หัวค่อนข้างดีก็มุ่งมั่นที่จะเรียนโดยวางแผนแค่ว่า เรียนอะไรดีที่จบมาแล้วภาคธุรกิจรองรับ จบมาแล้วเงินดีโอกาสก้าวหน้าหาเงินได้เยอะ กี่สิบ k ก็ว่ากันไป
- “คนที่คุณก็รู้ว่าใคร” สอนให้นักการเมืองส่วนใหญ่รู้แล้วครับว่าการเมืองคือการตลาด โดยกลุ่มเป้าหมายทางการตลาดที่ใหญ่ที่สุดของประเทศนี้คือภาคส่วนของคนที่ชอบความมั่งคั่ง ผมหวังเพียงแต่ว่ากลุ่มของท่านอาจารย์จะเป็นเสียงของผู้บริโภคส่วนน้อยที่คอยเรียกร้องไม่ให้ รัฐบาลขายแต่นโยบายขนมกรุบกรอบที่อร่อยแต่ไม่มีประโยชน์ต่อประชาชนในระยะยาวเพียงอย่างเดียวนะครับ ด้วยจิตคารวะครับ ^^