เคยมีเพื่อนพูดว่าคนอีสานกลัว 3 อย่างคือ กลัวไม่เหมือนเพื่อน กลัวเขาว่า กลัวคนอื่นได้ดีกว่า (ภาษาอีสานคือ ย่าน บ่ คือ หมู่ , ย่านหมู่ว่า, ย่านหมู่ได้ลื่น)

เราซึ่งเป็นคนอีสานก็เลยต้องทบทวนว่าจริงไหม จริงแล้วเป็นอย่างไร

แต่ตอนนี้เริ่มปรับตัวให้เป็นคนอีสานที่แท้แล้วคือปรับตัวตามกระแส ทำตามที่กลุ่มใหญ่ว่า

เมื่อรับไม่ได้จริง ๆ ก็หลีกจากสถานการณ์นั้น ๆ เพราะกลัวผลที่จะตามมา สรุปว่าไม่กล้าเป็นกบฎ

ทำอย่างไรจึงจะกล้ายืนหยัด เพราะเราไม่เข้มแข็ง ไม่พอเพียงที่จะอยู่ลำพังในสังคมแคบ ๆ กระนั้นหรือ

ขอคำแนะนำจากอาจารย์ด้วยนะค่ะ อยากพูดเหมือนอาจารย์วรภัทร์ค่ะ