โคลงคุณ เนปาลี แต่งได้ดีแล้วนะครับมาเสริมท่านอาจารย์นะครับ

 ธรณินทร์=ธรณี(แผ่นดิน)+อินทร์(ผู้เป็นใหญ่)=ผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน/พระเจ้าแผ่นดิน

ธรณี+อิน=ธรณิน=แผ่นดิน

โบราณท่านเรียกการแผลงคำในลักษณะนี้ว่า การเข้าลิลิต เช่น

กาย(ะ) แผลงเป็น กายา กายี กายิน กาเยน(ทร์) กายิน(ทร์) กาเยศ กายิศ

แต่ในสมัยปัจจุบัน การเข้าลิลิต ยกตัวอย่างเช่นคำว่า ธรณิน หรือ ธรณินทร์ คนอ่านก็จะรู้และแปลได้อัตโนมัติว่าจะแปลว่า พระเจ้าแผ่นดิน หรือ ผืนแผ่นดิน (โดยดูจากบริบทของโคลง)

แต่ถ้าให้ กวินเลือกใช้ กวินก็จะใช้ว่า ธรณิน เพื่อไม่ให้คนแปลสับสนครับ


โคลงของคุณเนปาลีที่มีพยางค์เกินก็แก้ได้ไม่ยาก โดยแก้โดยเน้น สัมผัสอักษร ก็ได้ เช่น

ดั่งจิต โกรธ กร่อน ชิวิน..................ผ่าวไหม้

1. ทำลาย อาจปรับแก้เป็น กร่อน เพื่อเล่นสัมผัสอักษร ก. กับคำว่า โกรธ

2.ชีวิน อาจปรับแก้เป็น ชิวิน (สระอี แผลงเป็นสระ อิ)
   she-win แก้เป็น shi-win
   เมื่อ ใช้ ชิวิน คำว่า ชิ ย่อมเป็น คำลหุ (เสียงแผ่วเบา รวดเร็ว) และย่อมอนุโลม เมื่ออ่านร่วมกับ ชิวิน ว่ามีเสียง 1 พยางค์ได้