เรื่องนี้ตอนข้าพเจ้าเรียนอยู่สมัยมัธยมปลายที่โรงเรียนหอวังเคยได้ยินเรื่องคล้ายๆแบบนี้อยู่บ้างคืออาจารย์คนหนึ่งสอนเด็กอยู่ห้องหนึ่ง และมีเด็กคนหนึ่งส่งการบ้านไม่เรียบร้อย สมุดมักจะเปื้อนอยู่เสมอ เวลามาเรียนก็มักจะมาสายและหลับในห้องเรียนทำให้อาจารย์มีอคติกับเด็กคนนี้ และมีอยู่วันหนึ่งอาจารย์คนนี้ได้ไปทานก๋วยเตี๋ยว ณ ร้านหนึ่ง อาจารย์ก็ได้เห็นเด็กนักเรียนที่ส่งการบ้านไม่เรียบร้อย ส่งบ้างไม่ส่งบ้างกำลังล้างจานพร้อมๆกับมีสมุดกางอยู่บนเก้าอี้อีกตัวหนึ่ง อาจารย์คนนั้นไปคุยกับแม่ของลูกศิษย์ตนเองทำให้รู้ว่าพ่อของเด็กได้เสียไปแล้วทำให้เด็กต้องมาช่วยคุณแม่ขายของจนถึงดึกดื่นเที่ยงคืน เมื่ออาจารย์ได้รู้สาเหตุจึงเรียกเด็กคนนั้นมาพบและช่วยเหลือด้านการเรียนให้ จากนั้นครอบครัวนี้และอาจารย์ก็สนิทกันโดยปริยาย

ข้าพเจ้าคิดว่าเด็กก็เหมือนผ้าขาว เกิดอะไรขึ้นที่ทำให้เด็กเป็นคนไม่ดีข้าพเจ้าคิดว่าทุกอย่างมักมีสาเหตุเสมอ

ขอบคุณนะคะที่เล่าเรื่องดีๆแบบนี้ให้ฟัง ข้าพเจ้าชอบมากๆเลยขออนุญาตคุณครูเอาไปฟอวาดแล้วล่ะค่ะ