มีประเด็นให้ต่อแยะค่ะ
ตอนนี้ เพียงแต่คิดอยู่แค่ว่า ในโลกของความเป็นจริง เรื่องที่มากระทบเรา มักเป็นเรื่องร้ายมากกว่าดี ที่ใกล้ๆตัว ก็เห็นกันอยู่ ที่ไกลหน่อยก็เช่น "วิกฤตการเงินครั้งร้ายแรงที่สุดนับแต่เศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (ปี ค.ศ.1929 ในอเมริกา)เป็นต้น
พี่เอง ชอบมองอะไร ตามความเป็นจริง  ไม่ใช่ จะรับแต่เรื่องดีๆ บวกๆตลอด อันนี้ก็น่าจะกลายเป็นอันตรายได้ภายหลังถ้าไม่รู้จักรับสถานการณ์จริง
แต่สำคัญว่า  เราต้องมีสติทัน  ในการระงับตัวเองในการคิดลบ ไม่ให้เลยเถิดมากไปกว่าสถานการณ์จริง
และตามประสบการณ์ส่วนตัว พี่เอาตัวรอดได้มาตลอด เพราะการไม่เข้าข้างตัวเอง มองทุกอย่างตามความเป็นจริงนี่ละค่ะ
และยังสามารถเห็นโอกาสในวิกฤติด้วย เนื่องจาก เรามีสติ และคิดประเมินสถานการณ์ได้ ไม่ประมาท  สร้างภูมิคุ้มกันขึ้นมา

แต่ ที่สำคัญสำหรับส่วนตัว คือ พี่ชอบอยู่คนเดียว ครุ่นคิด คนเดียว ทำใจ ตั้งสติคนเดียว จนท้ายสุด ใจก็จะอยู่ในสภาพกลางๆ ไม่ค่อยหวั่นไหวอะไรนักค่ะ
แต่อย่างไร ก็ตาม แม้ว่าเราจะมีปัญหาอะไรส่วนตัว ที่กำลังทุกข์อยู่
ก็ไม่สมควร จะก่นแต่พูดเรื่องลบๆนั้น ออกมาบ่อยนัก ทำให้บรรยากาศเสีย  ไม่ค่อยมีใครอยากอยู่ใกล้ เพราะ เขาก็พลอยร้อนใจไปด้วยค่ะ
บางที  พี่ว่า การคิดคนเดียว  พูดคนเดียวในใจบ้างก็ดี นะคะ