สวัสดีครับ  คุณ   liverbird

....................................................................

• "โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า"

"ไม่โกรธดีกว่า ไม่บ้าไม่โง่"

• ขอบคุณที่แวะมาแสดงความคิดเห็น ครับ

• ขอนำโคลงเก่าที่เคยเขียนไว้ มาฝาก ครับ

ยามผัสสะกระทบต้อง.....ตาหู
ควรคิดพินิจดู..........ถ่องแท้
เวทนาจิตพองฟู.......แฟบฟุบ - ได้นอ
ทุกข์สุขมีทางแก้......สติตั้งระวังใจ

ใคร"ปฏิฆะ"ขุ่นข้อง.....สิ่งใด
"โกธะ"ติดตามไป......โกรธขึ้ง
"อุปนาหะ"ภายใน.......ผูกโกรธ - ไว้นา
ความโกรธโทษซาบซึ้ง.....ทราบแล้วทำลายเสีย ๚

.........................................................................

ผัสสะ  =  การกระทบ  (   เช่น การกระทบระหว่าง ตา กับ รูป  หู กับ เสียง เป็นต้น )
เวทนา  =  ความรู้สึก   ( มีสุขเวทนา , ทุกขเวทนา และ อุเบกขาเวทนา )
ปฏิฆะ  =  ขุ่นเคือง , ขัดใจ  ( ความโกรธอันดับต่ำ เป็นความหงุดหงิดกระทบกระทั่งจิต )
โกธะ  =  โกรธ  ( โกรธสมบูรณ์  อาจบรรดาลโทสะในลักษณะต่างๆกันไป  )
อุปนาหะ  =  ผูกโกรธไว้ , ผูกอาฆาต ( เป็นความอาฆาต พยาบาทจองเวร )

....................................................................................