สวัสดีค่ะครูต้อย..

นี่เจ้าตัวยังไม่ทราบเลยค่ะว่าคุณครูเอาเรื่องเค้ามาโพสต์ไว้  ต้องให้มาอ่านเองว่าคุณครูต้องอวยพรให้ไปถึงนักเรียนทุนโอลิมปิกเชียวนะคะ  ขอบคุณค่ะครูต้อย..

คุณนุชคะ

ดีใจจังที่ได้เจอกันตั้งแต่แรกโพสต์บันทึกนี้  ช่วงนี้ตัวเองออกจะหายหน้าหายตาไปบ้างค่ะ  เป็นปกติของภาคเรียนที่สอง ทั้งที่มีเรื่องราวอยากจะเล่าสู่กันอ่าน แต่ก็ต้องจัดการเวลา จัดใจให้โล่งก่อนลงมือทำ  คราวนี้เป็นความเอื้อเฟื้อของครูยุ้ยที่เมื่อขอร้องให้เขียน เธอก็ช่วยพิมพ์มาให้เลยได้นำมาเล่าเร็วหน่อยค่ะ

ทุกครั้งที่เจอเรื่องราวความงดงามเล็กๆ น้อยๆ ที่จะต่อเติมใจให้ครูได้ ก็อยากนำมาเผยแพร่นะคะ  เหมือนเช่นที่คุณนุชแบ่งปันความสุขในชีวิตให้แก่ผู้คนมากมายแหละค่ะ..^__^   คิดถึงนะคะ..

คุณครูคิมขา

เรื่องราวของเด็กๆ มักจะช่วยให้มีเรี่ยวแรงทำงานต่อไปนะคะ  โดยเฉพาะเมื่อได้เห็นว่าเค้ามีจิตใจที่งดงาม..ครูๆ อย่างเราก็มีความสุขกับสิ่งเหล่านี้ล่ะค่ะ  ไว้จะตามอ่านเรื่องราวลูกศิษย์ครูคิมด้วยนะคะ