*****มาเป็นกำลังใจให้ครูตาล อีกคนค่ะ ในฐานะที่เป็นแม่ของเด็กพิเศษคนหนึ่ง เข้าใจความรู้สึกของครูดีว่าต้องใช้ความพยายามมากแค่ไหนในการทำงานชิ้นนี้ที่ได้รับมอบหมาย มันไม่ง่ายเลย ที่เราจะตั้งเป้าหมายเขาสูงให้เหมือนเด็กคนอื่น ที่เขาไม่ได้มีปัญหา

******มันไม่ได้เป็นความผิดของเด็กเหล่านี้เลย ที่เขาต้องเกิดมาเป็นแบบนี้ ถ้าเขาเลือกได้ก็คงอยากเกิดมา เก่ง มีสติปัญญาเท่าเทียมกับคนอื่น มันเป็นปมด้อยของเด็กมากๆ

****** เป็นหน้าที่ของพ่อแม่ ผู้ปกครอง และคุณครู  ที่จะช่วยค้นหาจุดเด่นของเขาเหล่านั้น ให้กำลังใจพวกเขา ได้มีความภาคภูมิใจบ้างกับสิ่งที่ตัวเขาเองทำได้

ให้สามารถเรียนรู้ได้ระดับหนึ่งที่ เขาจะสามารถ เอาตัวรอดในสังคมนี้ได้

******ในฐานะแม่ขอขอบคุณคุณครูทุกคนที่ไม่ทอดทิ้งเด็กเหล่านี้

*******ในฐานะเพื่อนร่วมอุดมการณ์ในการทำสิ่งดีๆขอให้มีกำลังใจในการทำงาน

*******คิดว่าความรัก จะทำให้เราทำทุกสิ่งทุกอย่างได้ง่ายขึ้นค่ะ