ขอบคุณค่ะคุณหมอ ครูต้อยเองต้องเสียคุณแม่ไปเมื่อท่านอายุเพียง 67 ปี และคณย่า เสียเมื่ออายุ 64 ปี ทั้ง สองท่านเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เป็นเรื่องที่ลำบากใจ และทุกครั้งที่เราเจอผู้ป่วยที่ป่วยเป็นมะเร็ง  หรืออ่านเรื่องราวของมะเร็ง มันทำใจไม่ค่อยได้ มันรู้สึกเหมือนเราก็เป็นอะไร ที่เขาพร้อมจะเข้ามาอาศัย เรา หรือเขาเข้ามาแล้ว แต่เรายังไม่รู้ตัวคะ  มะเร็งมันน่ากลัวตรงที่ ไม่มีทางรักษา หากรู้ตัวช้า  ครูต้อยเองก็อยากรู้ทุกครั้งว่าเราเป็นอะไร แค่ไหน หาย หรือไม่หายอย่างไร จะได้วางแผนก่อนตายว่า เราควรทำอะไรก่อนหลัง และจะทำอย่างไร บ้าง ในภาวะนั้นๆ   ขอบคุณคุณหมอมากค่ะ  ชอบอ่านเพราะมันเป็นเรื่องใกล้ตัว ขอให้คุณหมอมีความสุขมากๆค่ะ