เวลาที่เขียนบันทึกน่ะ อยากให้คนอ่านได้รู้เรื่องที่นายบอนเขียน
ถ้าสามารถโต้แย้งประเด็นที่แตกต่างไปจากบันทึกที่เขียนได้ ต้องขอแสดงความนับถือ
เพราะนั่นคือ ท่านได้ให้ปัญญา และมุมมองใหม่ๆ ที่คนเขียนบันทึกลืมมองเห็น
ถือว่า ทำบุญกุศล ได้เจริญเติบโตทางความคิดไปด้วย

บันทึกที่ยกยอปอปั้น ทำให้เรามีกำลังใจ
บันทึกที่ไม่ยกยอปอปั้น ถือว่า จริงใจอีกแบบ เพราะเราไม่ใช่ผู้มีอุปการะคุณของใคร ที่จะต้องมายกยอปอปั้น
ถ้าจะยกยอ เพราะเนื้อหาในบันทึก อาจจะประทับใจ โดนใจ หรืออ่านแล้ว อยากจะเลี้ยงสุราสักจอก ก็ไม่ว่ากัน

สำหรับในบันทึกของท่านจตุพร หลายบันทึก นายบอนคล้อยตาม
หลายบันทึกอยากจะทำตัวเป็นจระเข้ขวางคลอง
แต่พออ่านบรรทัดต่อมา มีคำอธิบายที่ทำให้ขวางไม่ออก
เลยได้แต่ดื่มด่ำกับลีลาการเขียนบันทึกของพี่เอกอย่างไม่รู้ตัว