เจ้าหญิงคนหนึ่ง คิดว่าภาษาไทยยากเพราะ???

แต่ไม่พยายาม เอาซะเลย เพราะพยายามเท่าไร คุณครูก้ไม่ให้โอกาส คุณครูจะเอาใจแต่คนเรียนเก่ง (ตรงนี้ยังติดภาพความรู้สึกน่าน้อยใจ)

ยังจำได้ว่าคุณครู แทบไม่เชื่อตนเอง เพราะคนเก่งที่สุดได้เกรดสอง แต่คนระดับปลายแถวอย่างเจ้าหญิง ได้เกรดสาม.ปกติวิชาภาษาไทยไม่ค่อยมีคนได้เกรดสี่ จะได้เกรดสามสูงสุด และมีเจ้าหญิงกับเพื่อนอีกสามคนที่ได้เกรดสาม(ที่สูงสูด .)

และที่เห็นคือการกระทำของคุณครูที่เค้าอาจจะไม่พอใจ ว่าคนปลายแถวยังเราได้เกรดนี้ได้ไง..แต่ทำได้เพราะเดามั่ง..

สวนด้านภาษาอาหรับ หรือภาษาอังกฤษ อาจจะยากสำหรับคนไม่ใช่เจ้าของภาษา แต่รักที่จะเรียนรู้และให้เก่ง นั้นเพราะว่าเทคนิคการสอน การเรียนของมันต่างกัน.

แต่ปัจจุบัน อาจารย์ ที่เจ้าหญิงเคยเรียนมา .แทบจะบอกว่า ไม่มีเทคนิคดึงดูดความน่าสนใจของภาษาไทยเอาเสียเลย

ต่างจาก20ปีก่อนหน้าโน้น ที่รู้สึกว่าภาษาไทยน่าเรียนรู้ ผู้สอนก็มีเทคนิค การอ่านออกเสียง...คิดแล้วยังนึกถึง มานะ มานี ชูใจ ปิติ วีระ ฯลฯ

คนที่สำคัญคือคุณครู คุณครูต้องทำอย่างไร เพื่อให้เด็กๆหลายคนรักภาษาไทย ไม่ต่างจากที่รักภาษาอื่นๆ..

เรียนภาษาไทยทีไร ถูกครูแกล้ง สารพัดเลย

ออ แต่ที่น่าภูมิใจเจ้าหญิง ได้เป็นตัวแทนในด้านภาษาไทยประจำเขตอำเภอประจำ (เป็นตัวแทน ที่ตนเองไม่ได้เตรียมข้อมูลอะไร ถูกเรียกชื่อก้ไป ไปแข่ง อ่าน ออกเสียง ก็ได้อันดับต้นๆประจำ)

เจ้าหญิงก็รักภาษาไทย แต่เจ้าหญิงแค่น้อยใจคุณครูผู้สอนมากว่า.