ความเห็น


คุณ pawinee ครับ

เป็นดังตัวอักษรที่จารึกความเด็ดเดี่ยวลงบนแผ่นหิน ณ ผาสิ้นหวัง ที่เต็มไปด้วยดอกท้อบานสะพรั่ง กระนั้น

        สายลมพัดผ่านไปดอกท้อปลิวลงไปในลำธารเบื้องล่าง และลอยอย่างรวดเร็วไปกับสายน้ำที่ไม่เคยหยุดไหล

        เราไม่อาจหยุดวันคืน สายลม สายน้ำ และแม้แต่ชีวิต สิ่งดังกล่าว หมุนเวียน พัด ไหล และผ่านไปตลอดเวลา

        ยามมืดมิดแห่งรัตติกาล เรายังมีหวังแห่งอรุณรออยู่เสมอ

        ยามสายลมหนึ่งผ่านไป เรายังมีหวังสายลมอีกหนึ่งจะพัดสิ่งดีๆมามิใช่หรือ

        ยามสายน้ำแห่งโอกาสไหลผ่านเราไป แต่สายน้ำยังคงไหลมิเคยขาดสาย  นั่นแสดงว่า โอกาสยังคงมีอยู่และมันไหลมาสู่ชีวิตเราตลอดเวลา  

       โปรดสดับฟังอีกครั้งซิครับ

       วันคืน สายลม สายน้ำ ชีวิต ผ่านไปแล้วไม่อาจย้อนคืน

       แค่เพียง เราอยู่กับวินาที ที่ชีวิตใช้จ่ายสิ่งมีค่าที่สุดแก่กันและกัน

       ที่ทำให้ชีพจรเต้นเบาๆ อุ่นชีวิตและรอยยิ้ม

       อย่ารอวินาทีถัดไปเลย เพราะนั่นอาจจะสาย

       ตลอดไป

       ขอจง ใช้จ่ายสิ่งมีค่าที่สุดแก่กันและกัน เถิด
       จงกระทั้ง เราได้ยินเสียงชีพจรเต้น
       แม้แผ่วเบา แต่ก็สามารถอุ่นชีวิตได้อย่างประหลาดทีเดียว
      
       คุณ pawinee ครับ
       ขอบคุณที่แวะมาครับ
       หากวันใดมีมาแก่คุณดังบทกวีนี้
       แวะมาบอกด้วยนะครับ
       ขอบคุณอีกครั้ง
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี