"เกิดสงครามพันครั้ง เด็กก็ยังสวยงาม

มันเป็นแค่สงคราม ความเดียงสาเท่าเดิม"

เป็นท่อนเพลงและเนื้อร้องที่ผมชอบและประทับใจตั้งแต่ได้ยินครั้งแรก มันอธิบายแทนคำพูดได้มากมาย และมันยังอธิบายภาพของคุณ จตุพร ได้ดีซะด้วย  มากกว่านี้ไม่ขอออกความเห็นครับ แต่ขอขอบคุณสำหรับสำนึกดีๆที่ต้องการจะลบช่องว่างระหว่าง"คนกับคน" 

จะกลับไปดูที่บ้านก่อนถ้ามีอะไรช่วยได้จะช่วยครับ คุณจตุพร