ตอนที่ 1 (click)  ตอนที่ 2 (click)

         ผมเสนอความเห็นต่อที่ประชุมว่า  ระบบวิจัยของประเทศไทยตกยุค (obsolete หรือ outdated)  เป็นระบบที่ใช้กระบวนทัศน์ของโลกเมื่อ 50 - 100 ปีที่แล้ว   ถ้าเราไม่จัดระบบภายใต้ mindset ใหม่   เราก็จะวนเวียนอยู่กับระบบเดิม ๆ เปลี่ยนแปลงไม่ได้

mindset ที่ผิดคือ
      - หลงเน้นสร้างความรู้  หลง KC (Knowledge Creation)  ไม่เน้นใช้ความรู้ - KT (Knowledge Translation)
      - หลงวนเวียนอยู่กับความรู้ของประเทศไทย   ไม่มียุทธศาสตร์ใช้ความรู้ของโลก
      - จัดการระบบวิจัยแยกส่วนออกจากระบบอื่น ๆ ของประเทศ   มองระบบวิจัยเป็น end มากกว่าเป็น means

         ย้ำว่า นี่คือ mega - mistake ระดับชาติ   ที่ผู้เกี่ยวข้องกับระบบวิจัย (ผมเป็นคนหนึ่งในนั้น  แม้จะไม่มีตำแหน่งเป็นราชการแล้วก็ตาม) จะต้องรู้สึกผิด   ที่ปล่อยให้ระบบวิจัยของประเทศตกอยู่ในภพภูมิแห่งความหลงผิดเช่นนี้

         ผมใช้ถ้อยคำรุนแรง  เพื่อบอกว่าปัญหามันอยู่ลึกและกัดกร่อนอยู่ในสังคมของเรา   เป็นตัวบั่นทอนโอกาสก้าวหน้าของสังคมทั้งสังคม

         อ้าว!! ผมทำผิดกติกาการเขียนบล็อกอีกแล้ว

         การเขียนบล็อกต้องเน้นบรรยากาศเชิงบวก   ไม่มุ่งโจมตีผู้ใด

         และที่สำคัญวิธีเขียนความคิดของผมตามข้างต้น  เป็นการเขียนแบบที่เรียกว่า Shock Strategy

         ในความเป็นจริง  เราต้องส่งเสริมทั้ง KC และ KT  แต่ควรมีสัดส่วนประมาณ 10:90  หรือ 20:80

         และต้องใช้ความรู้ทั้งความรู้ในประเทศและความรู้ในโลก   ซึ่งผมมองว่าในความเป็นจริงสัดส่วนน่าจะ 1:1,000 หรือ 1:10,000

วิจารณ์  พานิช
 9 ต.ค.50