ไม่ว่าจะเป็น การปฏิรูประบบราชการ การมีส่วนร่วม การทำ KM … ทุกกระบวนท่าคงต้องเอามาใช้เพื่อทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง

ช่วงเดือนที่ผ่านมา  มีงานให้ประสานกับองค์กรระดับผู้กำหนดนโยบายอยู่หลายแห่งหลายเรื่อง   (อย่าให้ระบุชื่อหน่วยงานเลย)  แต่สิ่งที่ได้เรียนรู้ ก็คือ

<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ประการแรก   ความรู้ทางวิชาการจริงๆไม่ค่อยมีโอกาสไปถึงหูถึงตาของผู้กำหนดนโยบายตัวจริงเท่าใดนัก   เพราะทุกครั้งที่เชิญเข้าร่วมประชุม  ท่านมักส่งลูกน้องมาฟัง  เพราะท่านอาจยุ่งเกินไป  หรือท่านยังมองไม่เห็นความสำคัญ   จนเกิดปัญหา จึงวิ่งลงมาหาตัวนักวิชาการให้ช่วยเล่าให้ฟังอีกที </p>

ประการที่สอง   ข้าราชการหรือเจ้าหน้าที่ระดับกลางจะเป็นผู้กรองงานให้เจ้านาย  โดยที่ตัวเองก็ไม่ค่อยรู้เรื่องงานที่ตนกำลังพิจารณาอยู่    การตัดสินใจบางอย่างจึงรู้มากเกินนาย  และมักสำคัญว่า หน่วยงานของตนมีความสำคัญมาก เจ้าหน้าที่บางหน่วยงานเรียกร้องสิทธิพิเศษ   และคิดว่าเจ้านายของตนเป็นบุคคลสำคัญที่สุด 

 ประการที่สาม    เป้าหมาย ผลลัพธ์ที่ต้องการ มักใช้หน่วยงานของตนเป็นตัวตั้ง (โดยมีกฎหมายเป็นตัวกำหนดกรอบในการตัดสินใจของตน)  ลืมตั้งคำถามเอากับกฎหมายที่ถูกกำหนดมาจากผู้รู้ไม่กี่คน หรือ กฎหมายถูกกำหนดมานานแล้ว ในขณะที่สถานการณ์เปลี่ยนไป   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>

 ไม่ว่าจะเป็น  การปฏิรูประบบราชการ  การมีส่วนร่วม  การทำ KM … ทุกกระบวนท่าคงต้องเอามาใช้เพื่อทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง  ปรับเปลี่ยนให้ทุกฝ่ายเห็นเป้าหมาย มีทัศนคติที่ดีต่อกัน  เห็นปัญหาร่วมกัน  และทำงานเพื่อชาวบ้านจริงๆ</span></span>   </span>