บันทึกนอกจากจะเขียนออกมาเป็นตัวอักษรแล้ว สามารถวาดรูปโดยการสเก็ตภาพได้เช่นกัน แม้ว่าการวาดภาพจะเป็นเรื่องยากสำหรับคนที่วาดรูปไม่เป็น แต่ไม่เกินความสามารถ หากมีความตั้งใจ ฝึกฝนมุ่งมั่นและพยายาม เพียงแต่หลายคน ขาดความอดทนและท้อถอยถอดใจเสียก่อน

รูปแบบการเขียนบันทึกในสมุดบันทึกของพี่หน่อย กับสำนวนภาษาที่กระชับ และการวาดภาพลายเส้น ที่แทนคำบรรยายได้มากมาย ทั้งบันทึกที่เกี่ยวกับสุขภาพและการเจ็บป่วยในช่วงที่ผ่านมา ที่มองแว๊บเดียว เข้าใจถึงความหมายทันที






ที่ค่ายเด็กรักป่า (www.dekrakpa.com) พี่หน่อย ดอกแก้ววาดภาพในสมุดบันทึกแทนคำบรรยายมากมาย ในหลายกรณี การนึกคำพูดที่จะเขียนบรรยายอย่างละเอียด ยากกว่าการวาดภาพที่มองเห็นตรงหน้า ซึ่งหลายคนอาจจะนึกอะไรไม่ออกเลย ภาพที่วาดสามารถใส่รายละเอียดได้มากเท่าที่ต้องการ และสามารถเก็บรายละเอียดของเหตุการณ์ไว้ในความจำได้มากที่สุด เพราะใช้เวลาพุ่งความสนใจต่อสิ่งที่มองเห็นตรงหน้า ใช้เวลาในการถ่ายทอดการรับรู้ ผ่านสายตา สู่สมอง ออกมาที่ปลายนิ้ว
คนที่เริ่มวาดรูปใหม่ๆ จะใช้เวลามาก แต่เมื่อปรับตัวปรับใจและพยายามวาดบ่อยๆ ทำให้จิตใจมีสมาธิและมีความมั่นคงมากขึ้น มีความมั่นใจและรูปแบบในการวาดเฉพาะตัว เมื่อวาดไปเรื่อยๆใส่สมุดบันทึกจะเป็นการบันทึกความทรงจำที่มีคุณค่า ในวันข้างหน้าเมื่อเปิดย้อนกลับมาดูภาพที่วาดเอาไว้ ผู้วาดสามารถบอกเล่าถึงความรู้สึก, เหตุการณ์ ความทรงจำในแง่มุมต่างๆได้อย่างมากมาย ไม่แพ้การเขียนบันทึกเป็นตัวอักษรขนาดยาวๆ
นายบอนยังไม่ได้วาดรูป แต่วาดเป็นแผนผังความคิดแบบง่ายๆ และถ่ายภาพที่พบเห็นตามสถานที่ต่างๆเอาไว้มากมาย แต่ละบันทึกจึงถอดความหมายจากรูปภาพออกมาเป็นตัวอักษรซึ่งทำให้เขียนบันทึกได้ง่ายกว่า การนึกประเด็นออกมาเป็นตัวอักษรที่ใช้เวลากลั่นกรองความคิดค่อนข้างนาน
link ที่เกี่ยวข้อง บันทึกที่ถอดความจากภาพออกมาเป็นบันทึก
- 92 ภาพถ่าย + 4 คลิปวิดีโอพิเศษ บุก ค่ายเด็กรักป่า จ.สุรินทร์ (ศูนย์ศึกษาศิลปะเด็กรักป่า จ.สุรินทร์) ความสดใสในวันเหงาๆ
- พี่จืด ณ ค่ายเด็กรักป่า สุรินทร์ กับมุมสะท้อนของการศึกษาของไทย
- หนูนิดและพี่หน่อย ดอกแก้ว - มิตรภาพที่เริ่มต้นเพียงเสี้ยววินาที
- พี่นก แห่งค่ายเด็กรักป่า ผู้ร่วมขับเคลื่อนกิจกรรมการเรียนรู้ศิลปะและสิ่งแวดล้อมคนสำคัญ
- ครูทวนแห่งค่ายเด็กรักป่า - คุณค่าที่น่าค้นหา
- คลิปวิดีโอสีสันลูกทุ่งกลางป่าที่สุรินทร์ จาก VCD ดอกไม้จากผองศิษย์ ด้วยรักแด่ครูสลา
หวัดดีบอน
รอบหน้า ต้อง ให้บอนดูสมุดบันทึกของเด็กๆด้วย
มีเยอะมาก...ถือว่าเป็นข้อมูลของเด็กรักป่าเลยแหละ
ที่เด็กรักป่า การมีสมุดบันทึกเพื่อวาดเพื่อเขียนบทกวี เพื่อเล่าเรื่อง
บันทึกการเรียนรู้ในแต่ละวัน ถือเป็นหลักสูตรของเด็กรักป่า
เด็กที่เรียนประจำต้องมี และต้องเอามาเวียนกันดู
เพื่อแลกเปลี่ยนและชื่นชมกัน เพราะแต่ละคนก็มองในมุมที่ต่างกัน แม้ว่าจะอยู่ เรียนในสิ่งแวดล้อมเดียวกัน
และอย่างที่พี่เล่าไว้ในblog ของพี่ ...ว่า เรื่องการบันทึก เรามี ที่ปรึกษาคนสำคัญ เป็นผู้ทำให้ดู สอนเรา พาเราเดินป่า บันทึกธรรมชาติ บันทึกการเรียนรู้ในป่า
การบันทึกด้วยการเขียนและ วาด ก็เป็นเสน่ห์
เ ป็นจิตวิญญาณ เป็นความอิ่มใจ อีกรูปแบบหนึ่ง
และง่าย สำหรับเด็กๆ
ขอบคุณบอนมาก ที่ยกประเด็นนี้ขึ้นมา
สวัสดีครับพี่หน่อย
โห ยังมีอีกเพียบเลยหรือครับ แบบนี้คงถ่ายรูปกันมาแบบไม่หวาดไม่ไหวแน่ๆ แต่ก็ยินดีครับ โดยเฉพาะการชมภาพวาด และบทกวี การเล่าเรื่องในแต่ละวัน น่าจะถ่ายภาพมาลงเผยแพร่ในเวบของเด็กรักป่าบ้างนะครับ สิ่งนี้ถือว่าเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งเลยทีเดียวนะครับ