โลกแปลก แปลกของมนุษย์ตัวน้อย
 

     เปิดเทอมแล้ว   .....  ฮ้า ....เด็กๆ มาโรงเรียนกันแต่เช้า  ในวันแรก เจ้าตัวน้อยยังแปลกที่แปลกทาง ห่างมาจากช่วง Summer เกือบเดือน  ดีแต่ว่าวันแรก สมองน้อยๆ ใสๆ ยังสร้างภาพงามๆ ไว้กับโรงเรียน  เพื่อน  และกิจกรรมแสนสนุก  ไม่มีความทุกข์ ระแวงอันใด  จวบจนก้าวเท้าน้อยๆเข้าห้องเรียน....

     สิ่งแรกที่เจ้าตัวน้อยเรียนรู้   วินัย  วินัย  วินัย  โอ้...โรงเรียนเป็นเช่นนี้นี่เอง  ก้าวถึงหน้าห้องก็มีเสียงคุณครูชี้แจง  "เด็กๆ ถอดรองเท้า  วางที่สัญลักษณ์ของตัวเองนะจ๊ะ  เอ้า..จำสัญลักษณ์ของตัวเองไว้  ทุกวันทำเช่นนี้นะลูก"  เด็ก 20 คน ก็พูด 20 ครั้ง เด็ก 40 คน ก็ 40 ครั้ง  รวมไปถึงการเดินแถว ต่อแถวรถไฟขบวนน้อย  เปิดกระเป๋าตัวเองนำนมออกมาวางที่สัญลักษณ์ของตนเอง  และยืนเคารพธงชาติตามระเบียบ

     ภาพงามๆ ก็จางลงเรื่อยๆ  การเล่นกับเพื่อนแบบเมามันก็ไม่มีเท่าไหร่ ต้องแบ่งเวลาไปเรียนรู้เรื่องอื่นเพิ่มอีก  หิวนม หิวข้าวก็ต้องรอเวลา  รอต่อแถวเพื่อน  ทานเสร็จก็ต้องเก็บเข้าที่ที่คุณครูสอนไว้

     ตัวน้อยที่ปรับตัวง่ายก็รอดพ้นรอยร้าวในใจไป  หาวิธีใหม่ๆ สร้างเรื่องตื่นเต้นให้ตัวเองทุกวัน "คุณครูขา  จะเล่นของเล่นค่ะ" "คุณครูขา เพื่อนเอาเท้ามาโดนหนูค่ะ" "คุณครูครับผมใส่กางเกงไม่เป็นครับ" ขำเจ้าตัวเล็กนินทาคุณแม่ให้ฟังว่า "คุณแม่ ใส่กางเกงมาให้ตัวเล็กจริงๆ" (พอดีนั่นแหละแต่เจ้าตัวน้อยมือเล็ก ไม่มีแรงใส่ต่างหาก)  

     และสำหรับตัวน้อยที่ต้องใช้เวลา ก็แสนสลดหดหู่หัวใจกลับบ้านวันแรกอย่างผิดหวังไปบ้าง  รอการปรับตัวในโอกาสต่อๆไป