| เคยได้ยินมั้ย..ที่เขาบอกว่า..ชีวิตมันต้องดิ้นกันไป คนเรามันต้องเดินต่อไปข้างหน้า..หยุดเดินก็เหมือนการก้าวถอยหลังแล้ว ฉันว่าทางที่เราเดิน ๆ กันอยู่มันมีหลายแพร่ง บางคนเดินมาถึงทางสิบแปดแพร่ง..ตัดสินใจไม่ถูกว่าจะไปทางไหน.. เอาวะ..เดินไปทางนี้แล้วกัน จู่ ๆ ก็เดินมาถึงทางตัน.. มีกำแพงขวางอยู่ตรงหน้า..ทางมันไม่ตันจริงหรอก เดินมาไกลโข..จะเดินถอยหลังอาจหมายถึงต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่ ซึ่งกว่าจะเดินถึงปลายอีกทาง..อาจจะแก่หง่อมตายซะก่อน และก็ใช่ว่าถูกทาง..ถ้าเรามั่นใจว่าทางที่เราเดิน..เราไม่ได้เดินมั่ว..เราตั้งใจ กำแพง..ก็แค่ผ้าขาวบาง..ที่ขึงขวางเราเอาไว้..ให้เราหยุดพักทบทวน ว่าเราจะเดินต่อไปรึเปล่า...เป็นจุดพักชมวิว...ที่รอให้เราตัดสินใจอีกที ภูเขาเป็นลูก ๆ ยังเดินข้ามมาได้... แค่กำแพงเดียวทำไมจะทุบมันออกไม่ได้หาทางทุบออกไปซักช่อง...แล้วลอดสายตาไปดูก่อนก็ได้ ถ้าข้างหน้าเป็นหุบเหวใหญ่..มีมังกรพ่นไฟ.. เราก็ยังมาโอกาสเดินกลับได้ แต่ก็ดีกว่าเดินถอยหลังกลับไป...โดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลย.. ทั้ง ๆ ที่มันอาจเป็นด่านสุดท้าย...แค่ฆ้อนอันเดียว.. เราก็จะถึงจุดหมายแล้ว |
| Life is beautiful. | ||
สร้างกำลังใจได้ดีมากๆครับ
จะรออ่านบันทึกต่อๆไปนะครับ..fix~*
สวัสดีครับ เข้ามาทักทายครับ