ไม่มีท่านทั้งหลาย ช่วยเหลือ การไปไมอามี่ 2 เดือนเพื่อเรียนรู้เพิ่มเติมเรื่องการดูแลรักษาเด็ก ที่ติดเชื้อเอดส์ ก็คงไม่เกิด ขึ้น


ไม่พูดถึงเวลาที่เนิ่นช้าจนเปิดเทอม เจ้า ลูกสาวคนเล็ก นน3 ซึ่งตั้งใจจะไปด้วย และตัดสินใจไม่ไป


ไม่พูดถึงการเดินทางอันยาวนานจากกรุงเทพ ไป Heathrow ลอนดอน 12 ชั่วโมงกว่า และจาก   ไปไมอามี่ อีก 8 ชั่วโมงกว่า


ไม่พูดถึงการ รอ รถจากโรงแรม Travel inn ที่ไมอามี่(ที่คุณอลันจองให้)ที่ล่าช้า ต้องโทรตาม 2 หน และรอถึง เกือบ 2 ชั่วโมง ทั้งที่โรงแรมอยู่แค่ 6 ไมล์ จากสนามบิน

นอกจาก 3 ข้อนี้แล้ว การมาไมอามี่ถือเป็นโอกาสดีๆที่สุด ข้อหนึ่งในชีวิตของหมอรวิวรรณ


จากการแนะนำของคุณบิ๋นฑ์ ( ธนันดา นัยวัฒนกุล)จากศูนย์ความร่วมมือไทยสหรัฐด้านเอดส์ TUC เธอส่งรายละเอียดทุนมาให้  แถมยังประสานขอ Dr michele แห่ง TUC ผู้เขียนใบ แนะนำ (Reccommend)ให้


 เธอยังช่วยติดต่อ Dr RJ  Simonds แห่ง สำนักงานใหญ่ที่อเมริกา ให้ช่วยแก้ไขตอนมีปัญหาความล่าช้าของทุนเนื่องจากเปลี่ยนผู้ดูแลโครงการ 


ท่านผอ พี่สมบูรณ์ศักดิ์ รองแพทย์พี่สายสุนี และหัวหน้ากลุ่มงาน  อ พัชราพร อ ไกรฤกษ์ที่ช่วยเรื่องการจัดการ รับรองการทำงาน และจัดคนทำงานแทน

กุมารแพทย์ทุกท่านโดยเฉพาะ อ ปรีชา อเยาวลักษณ์ อ จุลพงศ์
ทีม ARV ตู่ ป้ายิ้ม ปริมเดชเล็กอิ๋มและทีมเยี่ยมบ้านทุกคน


รูมเมทที่บ้าน ท่านชำนาญ ที่รัก อาสาแทน และสนับสนุน ว่าแม่มันไปซิ


นน 1 น้อยหน่า นน3นุกนิก ช่วยจัดของแพ็คกะเป๋า อันนี้เอาไปจะได้ใช้หรือ แม่เอาออกน่า ของฝากแม่เอาไปเถอะ เอาขนมและมาม่าออกดีกว่า


นน 2 น้ำหนับ โทรมาเชียร์และให้ความเห็นดีๆ เป็นระยะจากเชียงใหม่


หลานสาวคนเก่งผู้มีน้ำใจ  น้องมุกริน( เธอเป็นตัวอย่างดีๆให้แก่เด็กๆในตระกูล สอบได้ไปเรียนโดยทุนกพ ได้ครึ่งเวลาอีก ไม่เกิน 3 ปีจะได้กลับมาช่วยชาติ )

ที่เป็นที่ปรึกษาทางไกลจาก เมกา โทรมาบอกให้ เอาของจำเป็นมาได้แก่ หมอนโค้งรองคอ ดีจริงๆ ทำให้นอนหลับสบายในเครื่องบิน  ให้เอาร่มมา ก็ได้ใช้เพราะฝนตกหนัก ให้เอาแว่นกันแดดมาก็ใส่วันแรกเลยเพราะฝนหยุดปั๊ปตามด้วยแดดจ้าทันที


มีผู้มีอุปการะคุณอีกมากมาย โดยเฉพาะ คุณยาย พี่ตุ๋ย และพี่นิด ที่แสนดี

ขอบคุณและขอบคุณทุกท่านนะคะ


ไม่มีท่านทั้งหลาย ช่วยเหลือ การไปไมอามี่ 2 เดือนเพื่อเรียนรู้เพิ่มเติมเรื่องการดูแลรักษาเด็ก ที่ติดเชื้อเอดส์ ก็คงไม่เกิด ขึ้น และไม่สมบูรณ์ ลื่นไหลอย่างนี้ ค่ะ