แด่เพื่อน-เพื่อน

>ความคิดสมัย ป.1
>
>เพื่อนที่ดีคือคนที่ไปห้องน้ำเป็นเพื่อนคุณ    
>แล้วก็จับมือคุณระหว่างเดินผ่านห้องโถงที่น่ากลัว
>
>
>
>ความคิดสมัย ป.2
>
>เพื่อนที่ดีคือคนที่ทำให้คุณเข้าเรียนคลาสที่ไม่อยากเรียน (มั้ง)
>
>
>
>ความคิดสมัย ป.3
>
>เพื่อนที่ดีคือคนที่แบ่งอาหารกลางวันให้คุณ  เมื่อคุณลืมกล่องข้าวไว้ที่บ้าน =
>=?
>
>
>
>ความคิดสมัย ป.4
>
>เพื่อนที่ดีคือคนที่ยอมเปลี่ยนคู่เต้นในวิชาลีลาศเมื่อคุณไม่อยากจับคู่เต้นอยู่กับนิกจอมลามก
>
>หรือเอ็มกลิ่นแรง
>
>
>
>ความคิดสมัยป.5
>
>เพื่อนที่ดีคือคนที่เผื่อที่นั่งให้คุณเมื่อถึงมื้อเที่ยง
>
>
>
>ความคิดสมัย ป.6
>
>เพื่อนที่ดีคือคนที่พาคุณไปหาคนที่คุณตกหลุมรัก  เพื่อขอให้เค้ามาเต้นรำกับคุณ
>  เผื่อว่าเค้าปฏิเสธคุณจะได้ไม่ต้องอายไง
>
>
>
>ความคิดสมัย ม.1
>
>เพื่อนที่ดีคือคนที่ให้คุณลอกรายงานสังคม
>
>
>
>ความคิดสมัย ม.2
>
>เพื่อนที่ดีคือคนที่ช่วยคุณทำรายงานกลุ่มและไม่เคยนินทาคุณลับหลัง
>
>
>
>ความคิดสมัย ม.3
>
>เพื่อนที่ดีคือคนที่เปนที่ปรึกษาปัญหาหัวใจให้คุณและอินกับคุณในทุกๆอารมณ์
>
>
>
>ความคิดสมัยม.4 คือ
>
>คนที่ยอมเปลี่ยนวิชาเรียนเพื่อที่คุณจะได้มีเพื่อนนั่งกินข้าว
>
>
>
>ความคิดสมัย ม.5
>
>เพื่อนที่ดีคือคนที่ยอมให้คุณขับรถใหม่ของเค้า
>
>ช่วยคุยกะพ่อแม่ของคุณเวลาคุณมีปัญหา  แล้วก็คอยปลอบคุณตอนที่คุณเลิกกับแฟน
>
>
>
>ความคิดตอน ม.6
>
>เพื่อนที่ดีคือคนที่ช่วยคุณเลือกมหาวิทยาลัยที่จะเข้า
>
>แถมยังช่วยคุยกับพ่อแม่ให้ยอมให้คุณไปเรียนมหาลัยนั้นอีกด้วย
>
>ในงานจบการศึกษา เพื่อนที่ดีของคุณ คือคนที่ร้องไห้เงียบๆ ในใจ
>
>แล้วก็แบ่งปันรอยยิ้มกว้างๆ ให้คุณ
>
>
>
>หน้าร้อนหลังจบ ม.6
>
>เพื่อนที่ดีคือคนที่ช่วยคุณล้างขวดหลังงานปาร์ตี้
>
>ช่วยคุณแอบย่องออกจากบ้านตอนที่คุณตกลงกับพ่อแม่ไม่ได้
>
>ทำให้คุณกับแฟนกลับมาคบกันอีก
>
>ช่วยคุณเก็บของเพื่อย้ายไปมหาลัย
>
>แล้วก็กอดคุณอย่างเงียบๆ มองคุณด้วยแววตาที่ขุ่นมัวพร้อมกับความทรงจำ
>
>
>
>18 ปีที่ผ่านมา…… ให้กำลังใจคุณในทางที่คุณเลือกเดินเหมือน 18ปีที่ผ่านมา
>
>
>
>และตอนนี้ เพื่อนที่ดี  ….   ยังคงเป็นคนที่ให้สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับคุณ    
>จับมือของคุณเมื่อคุณกลัว
>
>
>
>ช่วยคุณต่อสู้กับสิ่งที่พยายามเอาเปรียบคุณ
>
>
>
>คิดถึงคุณตลอดเวลาที่คุณไม่อยู่ เตือนคุณในสิ่งที่คุณลืม
>
>
>
>ช่วยคุณผ่านอดีตแต่ก็เข้าใจเมื่อคุณอยากอยู่กับอดีตอีกซักนิด
>
>
>
>อยู่กับคุณเพื่อให้คุณมีความมั่นใจ หรือไปไกลๆ
>คุณซักพักเพื่อให้คุณได้มีเวลากับตัวเอง ช่วยคุณแก้ไขความผิดพลาด
>
>
>
>ช่วยคุณจัดการกับความกดดันทั้งหลาย
>
>
>
>ยิ้มให้คุณเมื่อยามคุณเศร้า
>
>
>
>ช่วยให้คุณเป็นคนที่ดีขึ้น และอย่างสำคัญที่สุด คือ คุณส่งความรู้สึกนี้  
>ให้เพื่อนเก่าและเพื่อนใหม่
>
>และเพื่อนที่อยู่กับคุณตลอด (ยังไม่ร้องไห้ใช่มั้ย? ยังมีต่ออีกนะ)
>
>
>
>ขอบคุณสำหรับความเป็นเพื่อน ไม่ว่าเราจะไปถึงจุดไหน   หรือเรากลายเป็นอะไร
>
>จะไม่มีวันลืมคนที่ช่วยให้เราไปถึงจุดนั้น   ไม่มีการผิดเวลาที่จะโทรศัพท์ 
>หรือส่งข้อความ
>
>
>
>เพื่อบอกเพื่อนของคุณว่า คุณคิดถึงพวกเค้าขนาดไหน หรือว่าคุณรักพวกเค้าขนาดไหน
>
>คุณรู้ว่าคุณเป็นใคร ส่งความรู้สึกนี้ไปให้คนบางคนที่คุณอยากจะนึกถึง
>
>ดังนั้น ส่งเมล์นี้ให้เพื่อนคุณทุกๆ คน  และรอคอยให้เค้าส่งกลับ
>
>
>
>ถ้าคุณรักใครซักคน ก็บอกเค้าซะ
>
>
>
>จำไว้เสมอเลยนะว่าพูดสิ่งที่คุณคิด    สิ่งที่คุณหมายถึง
>
>
>
>อย่ากลัวที่จะแสดงความรู้สึกของตัวเอง
>
>
>
>ใช้โอกาสนี้ในการบอกใครซักคนที่มีความหมายกับคุณ
>
>
>
>คว้าเอาไว้แล้วจะไม่เสียใจ
>
>
>
>สิ่งสำคัญที่สุด อยู่ใกล้ๆ     กับเพื่อนและครอบครัว
>
>
>
>สำหรับการที่พวกเค้านั้นทำให้คุณกลายมาเป็นคุณในวันนี้  บอกความรู้สึกซะ
>
>ให้เกิดความแตกต่างขึ้นในวันของคุณและเค้า
>
>
>
>ความแตกต่างระหว่างการแสดงความรัก และการเสียใจ คือ  การเสียใจอาจจะอยู่ตลอดไป
>
>
>
>ภายใน 1 ชม. คุณต้องส่งเมล์นี้ให้คนอื่น  
>เพื่อให้เค้าได้รู้ว่าเค้ามีความหมายสำหรับคุณนะ
>
>
>
>ถ้าคุณกำลังยุ่งละก้อ.. คิดซะว่าใช้เวลาแค่ 2-3
>นาทีเองน่า..ที่จะบอกความรู้สึกนี้ออกไป มันจะดีกว่าเยอะเลยนะ    
>ถ้าคุณส่งเมล์นี้ต่อไปน่ะ
>
>เอาล่ะ ตกลงกันแล้วนะ ส่งเมล์นี้ต่อไปอย่างน้อย 10 คนภายในหนึ่งชม.
>
>คนที่ห่วงใยคุณมอบความอบอุ่นให้คุณและความอบอุ่นนั้นก็มาจากการรักผู้อื่น
>