คืนหนึ่งในระหว่างที่ได้มีโอกาสไปร่วมงานศพของแม่พี่อู้ด..ญาติๆของพี่อู้ดได้แจกหนังสือมาให้เล่มหนึ่งหน้าปกชื่อว่า.."ปิยชนกบูชา..แด่ ดร.บุญยง ว่องวานิช"มีเนื้อหาภายในเล่มก็คือเป็นคู่มือฟังสวดพระอภิธรรมซึ่งทางมูลนิธิว่องวานิชได้จัดเผยแพร่ขึ้น
เนื้อหาด้านในนอกจากจะให้ความรู้เกี่ยวกับประเพณีการสวดพระอภิธรรมแล้วผู้จัดทำหนังสือยังได้รวบรวมพระอภิธรรม๗คัมภีร์และคำแปลซึ่งทำให้เมื่อผู้อ่านได้อ่านหรือรู้ว่าพระสงฆ์ท่านสวดอะไรในงานศพ..เป็นการเพิ่มปัญญาและคุณค่ามากขึ้นเมื่อเวลาที่เราไปงานศพ..
-สำหรับคนใกล้วัดปานกลางอย่างฉันเข้าใจว่าพระอภิธรรมนี่เป็นเรื่องสำคัญและยิ่งใหญ่มากๆ และเคยหลงผิดยึดติดว่าคนทั่วไปไม่น่าได้สัมผัสหรือรับฟังพระอภิธรรมได้ง่ายๆในชีวิตประจำวัน
..คนที่จะรู้จักพระอภิธรรมดีนั้นจะต้องไปเรียนอย่างเป็นทางการกับทางมหาลัยสงฆ์หรือเป็นพระเท่านั้น แต่จากการอ่านในสองสามหน้าแรกของหนังสือสอนให้ฉันรู้ว่าเราได้รับฟังพระอภิธรรมเป็นประจำอยู่เสมอเลยในงานศพแต่เพราะว่าส่วนหนึ่งเราไม่รู้และไม่ได้สนใจว่าพระท่านกำลังสวดอะไรอยู่ และสิ่งสำคัญอีกสิ่งหนึ่งที่ต้องปรับความเข้าใจใหม่ก็คือ เนื้อหาของพระอภิธรรมที่นำมาสวดในงานศพนั้น ไม่ใช่การสวดส่งวิญญาณเหมือนอย่างการทำกงเต๊ก หากแต่เป็นการสอน"คนเป็น"คือผู้ที่มาร่วมงานสวด...เนื้อหาพระอภิธรรมที่นำมาสวดเป็นธรรมะเชิงมรณานุสติเป็นสำคัญ
.ไม่ว่างานศพนั้นจะเป็นของคนใกล้ชิดหรือคนคุ้นเคยกันกับเรามากน้อยเพียงใดก็ตาม...หากแต่เนื้อหาของพระอภิธรรมที่แสดงในงานศพทุกงานนั้นมุ่งสอนให้ผู้ฟังเกิดความเข้าใจเกี่ยวกับชีวิต เกิดสติ ไม่ประมาทในชีวิตและมีการกระทำที่ชอบหรือถูกต้อง...
