การอบรมดำเนินมาได้ครึ่งหนึ่งแล้ว วันนี้ทุกคนมีโอกาสกลับบ้าน ครูอ้อยก็เป็นคนนึ่งที่อาสากลับบ้าน คนขับรถจะมารับ หนึ่งทุ่ม นี่ก็หนึ่งทุ่มกว่าแล้ว...ไม่มาสักที....เขียนบันทึกได้อีก 1 บันทึก
สงครามยังมี.....พักรบ  
ฟุตบอลก็มี.....พักครึ่ง  
การอบรมของครูอ้อยก็มี....พักสรรสร้างสมดุลให้ชีวิต 
หมายถึง...การกลับบ้านไปทำอะไรก็ได้...
สำหรับครูอ้อยคงจะเป็นการนำเสื้อผ้าไปซัก   และนำเสื้อผ้าใหม่มาใส่อีก 4 วัน  
มองดูทางกลับบ้านแล้ว   
มองจากหน้าต่างห้องพักของครูอ้อยจะเห็นถนน   แสงไฟจากรถสวยงามมาก  
มาอยู่ที่นี่  ห้าวันแล้ว  เพิ่งจะได้มองออกไปนอกหน้าต่างวันนี้นี่เอง.......สวยจริงๆ  
พ่อบ้านของครูอ้อยจะมารับกลับ     และนัดเวลาว่า  ประมาณ หนึ่งทุ่ม  
นี่มันหนึ่งทุ่มกว่าแล้ว......ยังไม่มาอีก....คิดถึงบ้านจังเลย