29  เมย.  50   ผมและทีมประชาสังคมชุมพร  ไปร่วมเรียนรู้กับพี่น้องบ้านในเหมือง  ม. 10  ต. นาขา  มีพี่สาว , คุณวิระ  ประธาน และกรรมการ  กลุ่มออมทรัพย์เหมืองงาม และผู้ใหญ่บ้าน  สอบต.  มาทบทวนการทำงานที่ผ่านมาของคนบ้านในเหมือง  ... พบว่าที่นี่มีประวัติศาสตร์ที่น่าสืบค้น  เพราะเป็นชุมชนที่รุ่งเรืองจากการทำเหมืองแร่และเป็นชุมชนยุคแรก ๆ  ของอำเภอหลังสวน  .... จวบจนปัจจุบันนั้น  พี่น้องในชุมชนมีปัญหาหลายด้านไม่ว่าจะเป็น  อาชีพ  ที่ดินสาธารณะ  ความสมัครสมานความสามัคคี  และที่สำคัญคือ  ค่านิยมแบบฟุ้งเฟ้อหรือ คนเมือง   ลืมรากเหง้า    ( แต่ยังมีส่วนหนึ่งที่หาก รื้อฟื้น ) เริ่มเข้ามา  ซึ่งเป็นทุกขภาวะของคนในเหมือง

      แล้วในอนาคตละ  คนในเหมืองคิดอ่านกันอย่างไร ?  .... พวกเขาอยากเห็นวีถีวัฒนธรรมคล้ายเดิมฟื้นคืนกลับมา  ... มีการรวมกลุ่ม  ตีกลองยาวกันครื้นเครง   สร้างอาชึพใหม่แทนการรับจ้าง   มีแหล่งเรียนรู้ในพื้นที่สาธารณะ ( ขุมเหมือง )     นายทุนไม่สามารถออกฉโนดครอบครองที่สาธารณะ ..... ฯลฯ 

      แสงสว่างในหนทางที่จะไปสู่ความฝัน  นั้นเป็นอย่างไร ?   ต้องยกย่องคนดี ข่มคนไม่ดี   ,     ประกาศสู่สาธารณะนี่แหละดีควรเอาเยี่ยงอย่าง  , เชื่อมโยงและประสานระบบสวัสดิการที่มีอยู่แล้วให้สังคมได้รับรู้  ,  ป้าฉวีที่ทำเกษตรพอเพียงเลี้ยงชีพ (  เพาะกล้าเหลียง - ปลูกผักกินเหลือขาย - ส่งออมทรัพย์เป็นประจำสมำเสมอ ฯลฯ )  เชิดชูและยกย่อง  ประกาศ  ขยายผลไปสู่คนอื่น ๆ ,  เด็กที่ขับรถใส่หมวกเป็นประจำ  มอบรางวัลให้ขวัญกำลังใจคนทำดี  ( พี่หมวดเขาบอกว่าเขาดูอยู่ทุกวัน .. หารางวัลใว้ให้แล้ว )

           เราช่วยเป็นแรงเชียร์  แรงใจให้พี่น้องบ้านในเหมืองเป็นเช่นดังฝัน ....