มหาดเล็กรักษาพระองค์

            ก่อนออกเดินทางก็มีการบ่อกกล่าว  พ่อแม่ญาติพี่น้องเรียบร้อยแล้วก็ไปรวมที่อำเภอที่คัดเลือกตรวจสอบจำนวนว่ามาครบหรือไม่ครบในวันที่  3  พ.ค. 2547 จากนั้นสัสดีอำเภอก็ให้ดื่มเหล้าดองคนละจอกไม่ดื่มก็ไม่ได้เพราะมันเป็นธรรมเนียมคนละ  20  บาทแล้วก็ไปรวมที่ศาลากลางจังงหวัดอีกทีเพื่อรวบรวมทหารแต่ละอำเภอที่ที่ทำการคัดเลือกมา   ออกเดินทางจากศาลากลางจังหวัดมหาสารคาม   09.30 น.  เพื่อเข้าสู่กองพันทหารราบที่  3  กรมทหารราบที่  1  มหาดเล็กรักษาพระองค์  ถึงเวลา  17.00  น. จากนั้นก็เข้าที่พักรวมเพื่อคัดเลือกทหารเข้าสังกัดในแต่ละสังกัด คือคัดเลือกในส่วนของแต่ละกองพันว่าบุคคลจะต้องสังกัดที่กองพันไหน  แต่ก่อนจะคัดเลือกให้บุคลากรได้เก็บรวบรวมสิ่งของที่มีค่า  ห้ามนำมาใช้หรือใช้ในกรณีอื่นๆ  ก็ตาม  จากนั้นผู้บังคับบัญชาก็บอกว่าใครอยากกินอะไรให้รีบกินซะก่อนที่จะไม่ได้กินอีกประมาณ  2  เดือนครั้ง  ขณะนั้นผมก็รีบกินทันที่  เวลา  19.00 น. ก็รับประทานอาหารอีกครั้งหนึ่ง  ต่อจากนั้นก็เป็นการคัดเลือกก็เป็นการคัดเลือกเข้าสังกัดแต่ละกองพัน  ส่วนผมได้อยู่ในสังกัดกองพันทหารราบที่  3  กรมทหารราบที่ 1  มหาดเล็กรักษาพระองค์  ติดกับค่ายทหารที่ดาราศรราม  เทพพิทักษ์สังกัดอยู่  พอเวลา  04.30  น.ก็เป็นเวลารับสัมภาระของตนเอง  จะเป็นพวกเสื้อผ้า  รองเท้า ผ้าเช็ดตัว สบู่  ยาสีฟัน  ชุดฝึก  กางเกงใน  หมวก และอื่นๆ อีกผมก็จำได้ไม่หมด  พอเวลา  07.00  น.รับประทานอาหารเช้าจากนั้นก็มาตัดผมเก็บสัมภาระที่ติดตัวมาใส่ชุดฝึก   ต่อจากนั้นก็เป็นการคัดลำดับความสูงต่ำมีหารม้ามาฝึกรวมกันก่อนจะแยกกองพันมีทหารทั้งหมด  350  คนมีการจัดลำดับหมวดหมู่ผมก็อยู่หมวดที่  1  คือหมวดที่สูงที่สุดตามลำดับ   วันแรกก็จะเป็นการฝึกการเดิน การนับให้พร้อมเพียงกัน  การวิ่ง  ฝึกท่าอยู่กับที่  ฝึกท่ามือเปล่าว  ฝึกได้อาทิตย์หนึ่งก็รู้สึกถึงรดชาติของทหารเข้าแล้วฝึกอาทิตย์แรกก็พอเบาะๆ   พอผ่านมาอาทิตย์ที่  2  ก็เริ่มหนักขึ้นมีการตบตีการเกิดขึ้นแล้วเริ่มสนุกแล้วครับ  ทั้งถีบ เตะ  ตบ  ครบชุดไม่ต้องห่วงผมก็รู้สึกเริ่มออกอาการกลัวๆ เกิดความรู้สึกว่าตัวเองก็ต้องเจอไม่มากก็น้อย อาทิตย์ที่  2 นี้เริ่มออกฝึกสถานีแต่ละสถานีรวม  5  สถานีและแล้วมันก็มาถึงวันนั้น  วันที่ความเจ็บปวดนั้นจะมาถึง  ฝึกที่สถานีที่  1  คือสถานีท่ามือเปล่าวก็ได้รับความกดดันอย่างมากฝึกทั้งวันไม่ค่อยมีเวลาแม้แต่จะพักกินน้ำเลยละครับวันนั้นเหนื่อยอย่าบอกใครเคียวสุดยอดชีวิตที่ไม่เคยเหนื่อยขนาดนี้มาก่อนแต่ก็ยังไม่โดน  วันต่อมาก็เข้าฝึกสถานีที่  2  เป็นสถานีฝึกอาวุธปืนเอ็ม  16  ก็กดดันอีกครูฝึกแต่ละคนโหดสุดยอดทำอะไรผิดโดน ครบชุดแต่ผมก็ยังไม่โดน  วันต่อมาก็เป็นการฝึกสถานีที่  3  สถานีนี้ให้ฉายาว่าสถานีกระเดนกระดอนเป็นสถานีประกอบปืนและฝึกท่ายิงต่างๆเขาก็ฝึกวิธีการรักษาปืนทำความสะอาดและดูส่วนประกอบของปืนว่ามีอะไรบ้าง  วันต่อมาก็ฝึกสถานีที่  4  เป็นสถานีฝึกท่ายิงฝึกการยิงปืนเอ็ม  16  ชกท 111  วันนั้นพอเข้าสถานีฝึกเขาก็ให้ทดลองยิงดูคนละ 5  ลูกว่าจะมีใครยิงปืนโดนเป้าไหมผมก็ยิงโดนเป้าแต่ไม่เข้าเป้า  1  ลูกนอกนั้นไปอยู่ที่เป้าเพื่อนหมดเลยวันนั้นเลยโดนทำโทษเป็นวันแรกเขาสั่งให้ตรวจเป้า  ก็คือให้ม้วนหน้าไปจนถึงเปาที่ยิงแล้วก็ม้วนกลับคืนมาแล้วเจาะบาดาลอีก  10  รอบพอเบาะๆ  แล้วต่อจากนั้นก็มาฝึกท่ายิงเชื่อไหมครับวันนั้นนอนฝึกท่ายิงทั้งวัน   วันต่อมาก็มาฝึกสถานีที่  5  เป็นสถานีกระโจมก็คือ  จะมีอุปกรณ์เต้น กระเป๋าสะพาย  อุปกรณ์สำหรับพกพาติดตัวตอนเข้าตรวจสอบฝึกการกางเต้น  ฝึกจัดชิ้นส่วนเข้าเป้ว่าจะเอาอะไรเข้าก่อนหรือเอาไว้ตรงไหนไม่ใช่ว่าจะยัดใส่เลยไม่ได้  ส่วนประกอบมีผ้าเต้น  ผ้าห่ม ผ้าเขาม้า  เสาเต้น  เชือก  ถุงเท้า  หม้อ กระติบน้ำ  หลักเต้นที่ใช้ตอก ฝึกวางชิ้นส่วนมีการจับเวลาทุกขั้นตอนฝึกขุดบ่อน้ำแห้งบ่อนำเปียกก็ไม่ถึงกับลึกประมาณ  5  เมตรแต่ละบ่อ   แล้วจากนั้นก่อนที่ฝึกจากสถานีเสร็จทุกสถานีแล้วคือ  16.00  น.ของทุกวันก็จะมีการฝึกแถวชิดประกอบปืนตอนนี้แหล่ะตอนที่เหนื่อยสุดๆ  เหมือนกัน  เป็นการฝึกท่าทำความเครารพ  ฝึกการเดินตบเท้า  ท่าแบกอาวุธเรียบอาวุธแล้วก็ฝึกการตบเท้าถือปืนเฉียงอาวุธยกเท้าให้สูงระดับเอวและอีกหลายอย่างรวมกันพอเวลา  18.00  น.  ก็เป็นการรับประทานอาหารเย็นตอนไปรับประทานอาหารเขาพากันเดินไปแต่แปลกกว่าชาวบ้านเขา ให้คานไปกินและม้วนหน้าไปถึงโรงอาหารก็ไม่ถึงกับไกลมากประมาณ  400  เมตรพอถึงโรงอาหารก็ยืนเครารพธงชาติออกกำลังกายก่อนนิดหน่อยจัดแถวเข้าโรงอาหารตอนเข้าห้ามไม่ให้มีเสียงเด็ดขาดแล้วก็นั่งเข้าที่แต่ละโต๊ะที่เตรียมไว้แต่ละโต๊ะก็ส่งตัวแทนไปรับกับข้าวแล้วกับมานั่งให้เรียบร้อยก่อนจะรับประทานก็มีพิธีการเล็กน้อยนั่งขัดฉากตลบแขนั่นเองแล้วก็สวดมนก่อนรับประทานอาหารห้ามกินเสียงดังในขณะนั้นอาหารจะเป็นผัดผักใส่ไก่หาต่อนไก่ก็ไม่เจอมีแต่กลิ่นไก่ ปลาทอดก็พอมีนึกว่าจะได้กินแบบอหร่อยเหมือนอยู่บ้านกลับเอากลับเข้าใส่รวมกันเอาละทีนี้มีทั้งผัดผักปลาทอดของหวานน้ำพริกใส่รวมกันอาหารมือนั้นสุดยอดสุดยอดในที่นี่ก็คือสุดยอดของความทุเรดของกับข้าวอาหารให้หมูยังดีกว่านี้เลยครับรับประทานอาหารเสร็จก็กลับที่พักเพื่อทำการชำระล้างตัวอาบน้ำ  ก่อนอาบน้ำก็ออกกำลังกลางนิดนึงให้ถอดเสื้อผ้าให้หมดแล้วก็ให้นั่งคาบต่อตัวกันให้ค่อยๆ กระดึบขยับไปรอบอ่างน้ำก็มีการเกิดอาการนิดนึงคิดเองก็แล้วกัน   แล้วก็อาบน้ำอาบประมาณ  1  นาทีวันนั้นสระผมยังไม่เสร็จเปล่านกวีดเสียก่อนก็เลยไม่ได้อาบเลยครับน้ำก็ไม่ได้ล้างผมสุดยอดตอนเวลนอนวันนั้นผมนอนอยู่ดีๆ แต่คอยวังเสียงนกหวีดและครูฝึกเขาจะเป่าตอนไหนคือเราต้องเตรียมพร้อมอยู่ตลอดแต่วันนั้นนอนอยู่ดี ๆ ระเมยว่าครูฝึกเป่านกหวีดวันนั้นตกเตียง  2  ครั้ง  แต่ไม่ใช่ผมคนเดียวนะอีกหลายคนก็เหมือกัน   และก็ทำอย่างนี้เป็นประจำทุกวันแต่ท่าจะให้เล่าทั้งหมดคงจะยาวมากผมจะเล่าเฉพาะเรื่องน่าสนใจและเรื่องที่ผมโดนทำโทษเพราะถ้าให้เล่าหมดคงจะยาวมากนะครับรวมทำการฝึกทั้งหมด  10  สัปดาห์            พอสัปดาห์ต่อมาคือสัปดาห์ที่  4  มีอาการฝื่นเริ่มขึ้นวันนั้นฝื่นขึ้นเต็มตัวเลยครับเวลานอนก็ต้องนอนตะแคงเพราะนอนหงายไม่ได้มันเหมือนมีอะไรมาทิ่มแทงข้างหลังทรมานมากเลยครับ  พอวันต่อมามีจดหมายมาจากทางบ้านเป็นจดหมายที่พ่อกับแม่เขียนมาหาเพื่อนๆ  แต่ละคนก็ได้รับของตนแล้วเขาก็ให้เปิดอ่านพร้อมกันยังไม่ทันเปิดอ่านหรอกครับน้ำตาผมเริ่มไหลซะแล้วพอเปิดมาอ่านยิ่งไหลใหญ่เลยครับเพื่อนข้าง ๆ มันร้องซะดังเลยมันเป็นวันที่บอกไม่ถูกเลยครับวันนั้นเป็นวันที่คิดถึงพ่อกับแม่มากเลยครับและรู้สึกถึงบุญคุณพ่อแม่มากและรู้สึกหลายๆ อย่างทำให้ผมเปลี่ยนเป็นคน ๆ เลยวันนั้นเริ่มจะเข้าใจเริ่มสำนึกที่ทำผิดทำไม่ดีต่าง  พอวันต่อมาเข้าฝึกสถานีที่  3  คือสถานีกระเด็นกระดอนนั่นเองขั้นแรกก็ให้ประกอบปืนเอ็ม  16  ถอดอะไหร่ของปืนวางให้ถูกตอนนั้นแหล่ะครับเขาก็บอกให้จำไว้จะทบทวนสองครั้งแล้วก็ให้จำให้ได้แล้วก็ให้ทดลองทำจ่าเขาก็บอกว่าห้ามทำส่วนประกอบปืนตกนะถ้าใครทำตกโดนอะไรไม่บอกใน  ขณะนั้นสิ้นคำพูดของจ่าผมก็ประกอบจับชิ้นส่วนปืนขึ้นมาทำการประกอบก็เลยทำสะลักตกทันที  พอดีจ่าเขาเห็นพอดีไม่ทันไรฟ้าก็ประทานผ่ามือและท้าวมะหากาฬมาให้รวม  3  ที  วันนั้นจำเลยครับต่อจากนั้นมาทำได้หมดคล่องอีกต่างหากตอนเรียนยังไม่จำไวเท่านี้มาก่อนอะไรจะขนาดนั้น  แล้ววันต่อมาก็เข้าฝึกสถานีที่  4  ยิงปืนยิง  5  ลูกให้โดนเป้าถ้าไม่โดนเจอผมยิงเข้าแค่  3  อีก  2 ไม่เข้า  โดนตีด้วยไม่  10  ที่สุดยอดแล้วก็ม้วนหน้ากลับไปกลับมาอีก  5 รอบและพรุ่งหลังอีก  50  ยกก็เหนื่อยมากเลยครับครั้งที่  2  ให้ยิงอีก  10  ลูกอย่างน้อยให้เข้า  5  ลูกพอดีผมยิงเข้า  7  ลูกโดนตีลูกที่ไม่เข้าลูกละ  5  ทีรวม  15  ที  รอบที่  3  รอบสุดท้ายให้ยิง  20  ลูกผมยิงเข้า  18  ลูกไม่เชื่อก็ต้องเชื่อละครับสองลูกที่ไม่เข้าคือไม่เข้าจุดที่กำหนดแต่เข้าเป้าแค่เฉียดๆ เลยไม่โดนถ้าโดนรอบนี้ลูกละ  10  ทีเพื่อนร่วมยิงด้วยกันยิงไม่เข้า  10  ลูกโดนไปเต็มๆ  100  ทีเขาถูกตีไป  50 ที ไม่อยากจะบอกว่าก้นที่โดนตีแดงบวมไหม้ผมก็เลยเป็นพระเอกเข้าช่วยเหลืออยู่อีก  50  ที่ผมก็ช่วยไป  20  ทีเพื่อนอีก 2 คนก็ช่วยอีกจนหมดและก็โดนทำโทษอีกด้วยการพรุ่งหลัง  50 ยกม้วนหน้าอีก  5  รอบและก็ทำอย่างนี้เป็นประจำทุกวันและก็เพิ่มการลงโทษทุกวันจนผมชินกับการทำโทษซะแล้วละครับ   พอเวลา  16.00  น.ก็มารับปืนฝึกแถวชิดฝึกเหมือนเดิมเป็นประจำทุกวันจนกว่าจะถึงวันตรวจสอบ  วันอาทิตย์วันสุดท้ายของสัปดาห์ช่วงเช้าจะเป็นการเทสร่างกาย  วิ่ง  2  รอบครึ่งจับเวลา  11  นาที  รอบสนามวิ่งรอบละ  800  เมตร  ก็ผ่านทุกคนผมวิ่งได้  8  นาที  ต่อจากนั้นก็เป็นการดึงค่อก็คือโหนบา  7  ครั้งให้ได้ใครได้  7  ครั้งก็สุดยอดแล้วต่อจากนั้นก็ลุกนั่ง  100  ครั้งแล้วก็มาซิดอับอีก  50  ครั้งจับเวลา  3  นาทีแล้วก็มาดันพื้นอีก  50  ครั้งจับเวลาอีก  3  นาทีครึ่ง  ต่อจากนั้นก็ซักเสื้อผ้าชุดฝึกจนถึง  เวลา   10.00  น   ต่อจากนั้นก็เป็นการให้ญาติพ่อแม่พี่น้องมาเยี่ยมวันอยากกินอะไรก็กิน  แต่ผมนี่สิครับน่าสงสารมากญาติผมอยู่สารคามนะครับก็อยู่ไกลพอสมควรแล้วใครจะมาเยี่ยมละครับญาติพี่น้องอยู่กรุงเทพฯ  ก็ไม่มีซักกะคนเดียวผมก็เลยอาศัยญาติเพื่อนที่อยู่สารคามด้วยกันก็เลยได้กินของที่ญาติเพื่อนเอามาฝากวันนั้นจะเป็นวันที่มีความสุขมากอีกวันหนึ่งเพราะตอนฝึกจะไม่ได้กินอะไรเลยเวลากินข้าวก็ไม่อร่อยกินเพื่อประทังความหิวไม่กินก็ไม่มีแรงก็ต้องกินไว้ก่อน  อาหารแต่ละอย่างบอกได้เลยว่าฮ่วยสุดๆ  โยนให้สุนัขกินมันยังจะไม่กินเลยอาหารอะไรมีแต่ผักและก็ผัก  ญาติเยี่ยมจนถึง เวลา  16.00  น. เวลา  16.30 – 17.30 น. ก็จะเป็นการออกกำลังกายวิ่งรอบสนาม  5- 6  รอบสนามเพิ่มไปเรื่อย ๆ  เวลา  17.30 – 18.00  น.  นั่งพักออกกำลังกายรอรอรับประทานอาหารถึงเวลารับประทานอาหารก็เดินสวนสนามตบท้าวให้สูงหมวดไหนเดินไม่พร้อมก็ต้องคานไปกินคานเหมือนจระเข้ไปกินข้าวสรุปแล้วทั้ง  4  หมวดเดินไม่ได้เรื่องก็ต้องรับโทษไปด้วยการคานไปกินทั้งหมดสนุกดีก็ทำเหมือนเดิมวันนั้นกินดันมีเสียงช้อนดังขึ้นจ่าสั่งให้มุดโต๊ะทานข้าวโผล่แต่ศรีษะขึ้นมารับประทานอาหารดูเขาทำต่อจากนั้นก็อาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปทำการอ่านกฎระเบียบของทหารมหาดเล็ก  130  ข้อให้ท่องให้ได้ทุกข้อคนที่อ่านไม่ออกก็กลายเป็นอ่านออกซะงั้นเพราะทำไมรู้ไหมถ้าจำไม่ได้โดนตีข้อละ  10  ทีไม้ที่ใช้ตีก็คือท่อพัสล่อนใหญ่ประมาณเท่าแขนตีสุดแรงแล้วใครมันจะกล้าอ่านไม่ได้ละครับ  ผมโดนตีทั้งหมดรวม  5  ทีแค่นั้นผมก็ลาบแล้วแต่เพื่อนคนที่เขาอ่านไม่ค่อยออกนี่ซิ่โดนตีจนก้นไหม้เหมือนก้นลิงอีกคนตีแรงไม่แรงเอวพิการเลยครับก็ทำอย่างนี้เป็นประจำทุกวันจนฝึกเสร็จ            พอสัปดาห์ที่  7  เข้าฝึกสถานี่ที่  3   โดนทำโทษจากการข้วางลูกระเบิดไม่ใช่โดนข้วางที่ว่า  ข้วางไม่ไปแต่โดนที่ก่อนจะข้วางครูฝึกเขาให้พูดตามว่าก่อนข้วางต้องพูดว่าอย่างไรแล้วเขาให้ทวนคำถาม  เขาพูดยังไม่ทันจบผมก็เลยดันพูดขึ้นมาก่อนยังไม่ทันมองครูฝึกก็เต๊ะเข้ากลางหลังอย่างจังสะอึกเลยครับวันนั้นและก็จำ  จนไม่ได้ถูกทำโทษอีกเลย            สัปดาห์ที่  8  เข้าฝึกสถานีที่  4  สถานียิงปืนก็โดนที่ท่ายิงไม่ถูกครูฝึกก็เอาปืนเอ็ม  16  เคราะหัวไป  5  ทีมึนตึบและโดนอีกตอนยิงปืนเพราะยิงไม่เข้าเป้าโดนลูกละ  5  ทีวันนั้นโดนไป  10  ทีก็จำอีกวันต่อไปก็ไม่ค่อยโดนแค่ม้วนหน้าพรุ่งหลัง  100 ยกเจาะบาดาลไป  20  รอบ  วันต่อไปฝึกสถานีที่  5  ฝึกการกลางเต้นและเอา       อุปรกรณ์เข้ากระเป๋าสะพายตอนที่เอาอุปรกรณ์เข้าสะเป๋าสะพายทำผิดขั้นตอนเลยโดนทุบหลังไป  3  ที  ต่อจากนั้นมาก็ไม่ผิดอีกเลย            สัปดาห์ที่   9  ก็ทำการฝึกเหมือนเดิมแต่หนักกว่าสัปดาห์ที่ผ่านมาเพราะมันเป็นอาทิตย์ต้องจะต้องทดสอบการตรวจสอบของทหารให้ฉายาว่า  สัปดาห์นรกสำหรับทหารทำการฝึกหนักมากเวลากินเวลานอนไม่ค่อยจะมีเลยครับกว่าจะผ่าน   2  อาทิตย์นั้นมาได้บอบช้ำกันทุกคนโดนตบโดนต่อยยังกะสอบทรายเหมือนกับเป้านิ่งให้เขาซ้อมเล่นซะอย่างงั้นเลยครับขอบอกตอนนั้นผมเป็นไข้   เสียด้วยปวดศรีษะอย่างมากแต่เขามียาดีครับ  อยากรู้ไหมครับว่ายาอะไรแต่ยาเขาดีจริงๆ  ขอบอกนั่นก็คือ  การออกำลังกายเล็กน้อยแค่วิ่งรอบสนาม   10  รอบ  พรุ่งหลัง   500  ยก  หมอบลุกตามเสียงนกวีดแค่นี้ก็หายเหมือกับปกติเลบละครับคนเปล่านกหวีก็ดีอยู่หรอกครับแต่คนทำซิครับ  มันจะทนไม่ไหววันนั้นทำอยู่จนกว่าจะหายปวดไปหมดทั้งแขนขารวมไปหมด   แค่วิ่งกับพรุ่งหลังก็สุดยอดแล้ว            สัปดาห์ที่   10  ก็ทำการตรวจสอบที่ฝึกมาทุกอย่างขั้นแรกจะเป็นการเดินสวนสนามของทหารต่อจากนั้นก็เป็นการตรวจสอบตามที่ฝึกทุกอย่างแต่ก็ผ่านไปด้วยดีฝึกเสร็จตอนเย็นก็มีการรับน้องขึ้นกองร้อยของตนสังกัดอยู่มีทั้งหมด  5  กองร้อยจะมี  ร้อย  1,2,3,   ร้อย สช.  ร้อย  สก. ผมอยู่ร้อย  3  ก็มีการรับน้องอย่างพิศดาลผมขอใช้คำพูดที่ไม่ค่อยสุภาพนิดนึง  วันนั้นดูดนมคนที่หน้าตาไม่ดีที่สุดแล้วก็ให้จูบปากกัน  แล้วก็เรียตูดกัน มันไม่ใช่เลยครับวันนั้นผมอวก  3  ครั้งสุดยอดแห่งความทุเรดต่อจากนั้นก็เป็นการแจกเสือรุ่นคนละ  3   ตัว  แล้วก็รับชุดตัดเพื่อที่จะใส่กับบ้านเป็นชุดอ่อนคนละ  1  ชุดวันต่อมาก็กลับบ้านอย่างน่าภูมิใจกลับถึงบ้านแม่ผมจัมผมไม่ได้เชื่อไหมครับเพราะวันนั้นผมตัวดำและผอมลงมากพอเจอแม่แค่นั้นแหละ น้ำตามันก็ไหลทันที            ตอนที่  1  อยู่ในช่วงของการฝึกทหารใหม่ว่าเขาทำการฝึกแบบไหนและทารุนขนาดไหน  จะใช้คำว่าตกนรกเหมือนตายทั้งเป็น   จากนั้นก็ขึ้นสวรรค์   (มีต่อตอนต่อไปยังไม่จบแค่นี้)