ด้วยรักและ (อยากให้) ผูกพัน

ความรู้สึกประทับใจ (มากเป็นพิเศษ) ตั้งแต่แรกเห็นนั้น จะเรียกกว่าความรักได้จริง หรือว่าเป็นเพียงความรู้สึกถูกใจที่เกิดขึ้นฉับพลันอย่างไม่มีเหตุผล และรักที่เกิดจากความรู้สึกเมื่อแรกพบ จะสวยหวานโรแมนติกเหมือนในนิยายได้นานแค่ไหน

เคยเจอประโยคที่ว่า
“รู้สึกว่าคิดถึงเลยมาหา…คือรัก
รู้สึกว่าเคยมาหาเลยมาหา…คือผูกพัน
ไม่บ่อยนักที่จะเห็นคนพยายามแยกความรักออกจากความผูกพันอย่างนี้
เพราะคุ้นเคยกับประโยค “ด้วยรักและผูกพัน” มากกว่า

ความคิดที่ตามมาก็คือ
ถ้าหากเราแยกความรักออกจากความผูกพันได้อย่างสิ้นเชิงจริง
เรียกว่าสามารถบอได้อย่างไหนคือรัก
อย่างไหนคือความผูกพัน
ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่าเราสามารถรักได้ โดยไม่ต้องผูกพัน
และก็สามารถผูกพันได้ โดยไม่ต้องรัก อย่างนั้นหรือ…

พอพูดถึงเรื่องความรักกับความผูกพันขึ้นมาที่ไร
ใจก็พาลกาไปนึกถึงคำว่า “รักแรกพบ” ขึ้นมาทุกที

หลายครั้งที่ฉันอดจะสงสัยไม่ได้ว่า
ความรูสึกประทับใจ (มากเป็นพิเศษ) ตั้งแต่แรกเห็นนั้น
จะเรียกว่าความรักได้จริง หรือว่าเป็นเพียงความรู้สึกถูกใจ
ที่เกิดขึ้นฉับพลันอย่างไม่มีเหตุผล
และรักที่เกิดจากความรู้สึกเมื่อแรกพบ
จะสวยหวานโรแมนติกเหมือนในนิยายได้นานแค่ไหน
ฉันแค่นึกสงสัย แต่ไม่อาจพูดได้เต็มปากว่า
รักแรกพบนั้นไม่มีจริง เรื่องแบบนี้ต้องเจอเองถึงจะเข้าใจ

 

จาก ใยไหม