จริงๆแล้ว มาถึงตอนนี้ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจกับเค้าหรอกนะว่า blog มันคืออะไร แล้วแพลนเนตละมันเกี่ยวอะไรกับ blog ทำไมต้องใส่คำหลักตลอดเลย ไม่ใส่ไม่ได้เหรอ จะเอาภาพมาวางมันต้องทำยังไง โอ้ย..อีกมากมายหลายอย่างที่เราคงต้องอาศัยเวลาในการเรียนรู้อะไรอีกมาก ....
เป็นคนชอบเขียนบันทึก เริ่มเขียนตั้งแต่อายุ 12 ขวบคือประมาณ ม.1 คือตั้งแต่เริ่มมีความผัน และมีเป้าหมาย ก็เลยมีแรงบันดาลใจในการเขียน
ผ่านไปเกือบ 20 ปี ก็ยังเขียนบันทึกอยู่ แต่อาจจะไม่ได้เขียนทุกวัน
การเขียนบันทึกเป็นเครื่องมือในการทบทวนตัวเองได้ดี ทำให้เรามีสติในการทำกิจกรรมประจำวันมากขึ้น เราจะรู้เท่าทันตัวเองมากขึ้น ที่สำคัญเป็นแหล่งการเรียนรู้ชีวิตด้วยตัวเราเอง ...ไม่เชื่อลองเขียนกันดูสัก 1 เดือนสิคะ แล้วคุณจะรู้จักตัวคุณเองมากขึ้น...
ที่เปิด Blog นี้ก็มีอาจารย์ตุ้ม มาแนะนำให้รู้จักเวป gotoKnow นี้ กว่าจะสร้างขึ้นมาได้ ก็ใช้เวลา2-3 วัน ล้มลุกคลุกคลานกับมัน เพราะมีชื่อให้ใส่เยอะเหลือกัน ใส่ชื่อหลายรอบจนงง ว่าชื่อที่เราใช้เข้าระบบคืออะไร Blog แรกที่เปิดชื่อ " พรุ่งนี้..โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว" แต่ด้วยความที่บอกตั้งแต่แรกนั้นแหละว่างงกับตอนสมัคร ว่าตกลงเราใช้ชื่ออะไรกันแน่เนี่ย...เพราะตอนสมัครก็กรอกข้อมูลจนงง หาทางเข้าระบบอยู่นาน จนเหนื่อย เลยตัดสินใจ เปิดBlogอันใหม่ดีกว่า ....แต่ชอบชื่อเดิมมาก blog อันใหม่ก็ใช้ชื่อเดิมแต่เป็นภาษาอังกฤษแทน
ตั้งใจไว้ว่า blog นี้จะเป็นที่แลกเปลี่ยนเรียนรู้ในเรื่องของโรงเรียนที่ส่งเสริมด้านคุณธรรม เรื่องสื่อสีขาว ดาวธรรม เยาวชน หรือแม้เรื่องอื่น ๆก็โอเคเหมือนกันนะ...
ครั้งๆต่อไปคงได้มีโอกาสได้มาเล่าเรื่องที่ได้ไปเปิดหูเปิดตา เรียนรู้กับผู้รู้ ได้ออกจากร่องความคิดเดิมๆ ได้เห็นหัวใจอันยิ่งใหญ่ หัวใจนักสู้ แต่จะเป็นใครต้องคราวหน้าแล้วละ
......บาย
เป็นเหมือนกันคะ ทุกวันนี้ก็ยังล้มลุกคลุกคลานกับการใช้ล็อกอยู่เลย เป็นกำลังใจให้นะคะ
คุณมาม่า
เห็นชื่อแล้วหิวเลยค่ะ
ขอบพระคุณสำหรับกำลังใจมากๆเลยค่ะ
เเละขอเป็นกำลังให้เช่นกันนะคะ
ยินดีต้อนรับนะค่ะ ถ้าเขียนมา 20 กว่าปี อันนี้จิ๊บ ๆ ค่ะ ราณียังเขียนไม่เก่งเลย หัวมักตันค่ะ ไม่รู้จะเขียนอย่างไรให้น่าอ่านมีอะไรแนะนำด้วยนะค่ะ