เมื่อปลายปีที่แล้ว มีการชุมนุม KM ที่ไบเทคบางนา อืมมมมม.กอดกันสนุกไปเลย มาเล่าให้เราฟัง มาคราวนี้ blogger พบกัน ก็กอดกัน...ไม่แพ้กันหรอก
ยังจำได้...เมื่อคราวที่มีการประชุมมหกรรม KM ที่ไบเทคบางนา ได้มีการพบปะกันระหว่างชาว KM ซึ่งได้เขียนบันทึกและนำภาพมาลงให้พวกเรา blogger ได้อ่านได้ชมกันอย่างครึกครื้น
พอมาคราวนี้ ชาวเรา blogger เฮฮาศาสตร์ พบกันที่สวนป่าพ่อครูสุทธินันท์ เมื่อ 2 - 3วันที่ผ่านมา ก็มีบรรยากาศของความชื่นมื่น ไม่แพ้กัน ภาพเหล่านี้ยังติดตา และความรู้สึกยังติดใจอยู่..มิรู้ลืม
ภาพนี้ครูอ้อยเป็นผู้ถ่ายภาพ มีความสุขจังเลยนะคะ พวกเรามีความรู้สึกที่ดีต่อกันแบบแน่นแฟ้น
ขณะนั้น เป็นความรู้สึกที่มิได้เสแสร้ง ปั้นแต่งแต่อย่างใด ครูอ้อยยังมีความรู้สึกว่า...เป็นน้องพี่ เหมือนคุ้นเคยมานานแสนนาน
ภาพนี้ คือ คุณแผ่นดิน กับ ครูอ้อย ซึ่งตามมาสมทบก่อนที่พวกเราจะกลับ
ครูอ้อยมีความรู้สึกว่าอบอุ่น ที่ได้พูดคุยกับคุณแผ่นดินในยามเช้า หรือยามค่ำคืนในบล็อก
ครูอ้อยรู้สึกว่า ..มีความสุขที่ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้และประสบการณ์ซึ่งกันและกัน
ซึ่งหลายๆครั้ง...เป็นการให้กำลังใจ ...แบบน้องชายให้พี่สาว..อบอุ่นจริงๆค่ะ ความสุขแบบนี้....ขออีกครั้งได้ไหมคะ
เรียน ท่านครูอ้อย แวะเวียนมา เยี่ยมยามแบบ B2B ดีใจที่พี่พี่น้องน้อง ลูกลูก หลาน หลาน มาร่วม มารวมตัวกันแบบ ธรรมชาติ ไม่ขาด ไม่เหลือ เจือจุน และ แบ่งปัน น้ำใจ น้ำคำ มิตรรัก นักพัฒนา “เฮฮาศาสตร์สังสรรค์ รวมพลังสร้างเสริม เพิ่มเติมสร้างองค์การเรียนรู้”
สวัสดีค่ะอาจารย์หมอ JJ
ดอกเห็ดบาน..อยากไปอีกค่ะ
เรียนท่านครูอ้อย เช้านี้ แม่มานี อารมณ์ดี มีเสียงพูดทักทายเบามาก แล้วก็หลับต่อครับ
กราบขอบพระคุณครับ
เยือนธรรมชาติ พบธรรม ในใจ
พักผ่อนแบบไทยไทย
ร่วมใจชาว GoToKnow (Each Other)
ขอบคุณค่ะ
คิดว่าไม่มีหลักฐานนะนี่… ไม่คิดว่าจะเข้ามาทำแบบนี้…อุตส่าห์พนมมือให้พร"เดินทางโดยสวัสดิภาพนะครับ" เลยถูกโอบอยู่ฝ่ายเดียวเลยเรา ขาดทุนแย่ ..อิอิ
สวัสดีค่ะอาจารย์หมอ JJ JJ
ขอบคุณค่ะ
พานพบเธอ..เหมือนได้เจอกับคนรัก
....
นั่นคือความรู้สึกอันแท้จริงที่เกิดขึ้น...อบอุ่นและมีความสุขมากครับที่ได้พบปะพูดคุยกับครูอ้อย เสียดายที่ผมยังมีอาการเขินประหม่าอยู่บ้างเลยคุยได้ไม่เต็มหวังของตนเอง....
นี่คือความสัตย์จริงนะครับ...ครูอ้อยยังคงสวย สง่า อย่างไม่นับถือ ..
....
ผมตัดสินใจเดินทางไปยังบ้านพ่อครูบาอย่างไม่ลังเล ถึงแม้รู้ว่าระยะทางและเวลาจำกัดมาก...แต่ก็ไม่ผิดหวังกับปรากฏการณ์มิตรภาพและความรักที่เกิดขึ้นที่นั่น
....
มีความสุข,,,อิ่มเอมกับมิตรภาพและความรักเป็นที่สุด ขอบคุณนะครับ..ที่น้องชายคนนนี้ได้รับความรักจากพี่สาว (ที่สวยสง่า)...อย่างเต็มล้น
แน่นอนครับ...เรายังจะพบกันอีก (ครั้ง) อย่างแน่นอนและตลอดไป
ขอบพระคุณครับ
....
ผมพิมพ์คำผิดไป 2 แห่ง เลยนำมาลงใหม่ รบกวนครูอ้อยช่วยกรุณาลบบันทึกข้างบนนั้นด้วย...ขออภัยด้วยนะครับ
ขอบคุณค่ะคุณแผ่นดินที่เข้ามาอีกครั้ง
ขอบคุณค่ะสำหรับกำลังใจที่ให้กับพี่สาวค่ะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณเม้ง
ขอบคุณค่ะ
ครูอ้อยกับพ่อบ้านคิดว่า….สักวันหนึ่งเมื่อว่างตรงกันอีก เราจะนัดเพื่อนๆที่ไปได้ ไปชมดอกเห็ดบานกลางทุ่ง คงจะสวยน่าดูเชียวค่ะ…คุณเม้ง
ก๊าก ครูอ้อยขา
ภาพสุดท้าย พี่น้อง ที่พลัดพรากจากกันไปนาน มาเจอกัน ต่างโผกอดกันด้วยความสุข
สวัสดีค่ะน้องแป๊ด คุณ รัตติยา เขียวแป้น
พันมาดูสิ ครูบาฯ ยิ้มแฉ่งเลยค่ะ