จะพูดไปแล้วนั้น... ในช่วงของการระดมสมอง “ผู้นำการประชุม” น่าจะมีความน่าเกรงขามที่สุดในขณะนั้น... ดังนั้นผู้นำการประชุม จึงต้องดูแลความเรียบร้อยไปในตัว (หน่วยรักษาความปลอดภัย) และอีกอย่างที่จะต้องทำนั่นก็คือ การผลักดันให้ทุกคนในที่ประชุมได้มีส่วนร่วมกันทุกคนด้วย...
ในบางครั้ง... (ผมใช้คำว่าในบางครั้งนะครับ) ในการระดมสมองมักมีกลุ่มบุคคลที่ทำตัวแบ่งแยกออกเป็นสองกลุ่ม หรือหลาย ๆ กลุ่มด้วยกัน พวกนี้จะถูกแบ่งแยกกันโดยไม่รู้ตัว... ในที่นี้จะยกตัวอย่างขึ้นมาสักสองจำพวก นั้นคือ

พวก “สังเกตการณ์” ... พวกนี้จะเป็นพวกที่ไม่ค่อยได้ออกความคิดเห็นเท่าไร เพราะมักจะโดนเหยียบทางวาจา เป็นนัยว่าให้อยู่เฉย ๆ จะดีกว่า... บุคคลเหล่านี้จะมีความอ่อนไหวทางด้านอารมณ์ค่อนข้างสูง เมื่อเจอสิ่งใดมากระทบ จะทำให้ความคิดหยุดชะงัก และค่อย ๆ เดินถอยหลังออกไปทีละก้าว จนไปอย่างในมุมมืดของที่ประชุม... จะแสดงความคิดเห็นก็เฉพาะเมื่อถูกถามเท่านั้น...
อีกพวกหนึ่ง... คือพวก “มหาอำนาจ” บุคคลจำพวกนี้... มักจะเป็นพวกนัย ๆ ว่าร้อยวิชา มีคารมเก่งกล้า... บุคคลจำพวกนี้มักจะชอบเข้ามาควบคุมการประชุมเสียเอง... ดังนั้นต้องคอยกำชับตลอดเวลา เพื่อไม่ให้ล่วงล้ำขอบเขต และหน้าที่ของตนเองตลอดเวลา...
ดังนั้น...
ผู้นำการประชุม... ควรต้องใช้วิจารณญาณในการควบคุมเป็นอย่างดี เพื่อให้การประชุมสำเร็จได้ หน้าที่ของการเฉลี่ยความร่วมมือ ของผู้นำการประชุมก็คือ ถ้าเห็นว่าใครเริ่มเดินถอยหลัง หรือถอยทัพ ผู้นำก็คอยดึง ๆ รั้ง ๆ ไว้บ้าง โดยการให้กำลังใจเขาบ้าง บางทีไอเดียที่ดีที่สุดก็อาจมาจากพวกเด็กหลังห้องก็ได้ ส่วนพวกกำลังช้างสารทั้งหลาย ผู้นำก็ควรหาวิธีการที่จะมากำชับให้อยู่หมัดตลอดเวลา... อย่าให้ทำการทำร้ายจิตใจคนอื่น จนทำให้ตัวเองต้องเสียหายมากไป ก็ยังให้เขาแสดงความคิดเห็นได้แต่อย่าเกินขอบเขตที่จัดไว้... ยังไงก็แล้วแต่ไอเดียดี ๆ ก็อาจได้มาจากบุคคลพวกนี้ด้วยเหมือนกัน...
เป็นการยกตัวอย่างที่ชัดเจน ข้อชวนคิดคือเราจะใช้พลังจากคนแต่ละกลุ่มอย่างไร ถ้าหาจุดพอดีได้ ทุกอย่างน่าจะมีพลัง ครับ
ขอบคุณ คุณ
ที่เข้ามาอ่านครับ… ผมเห็นด้วยครับ ที่ว่า… ก่อนการประชุม ต้อง “ทำการบ้าน” มาก่อนทุกครั้ง… มัวแต่นึกเอาตอนที่ประชุมคงเป็นไปไม่ได้แน่… ขอบคุณครับ…
ขอบคุณ คุณ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table>ที่เข้ามาอ่านครับ… เห็นด้วยครับว่า… ไม่ว่าจะดีหรือร้าย ถ้าเอามาวางที่ตรงความพอดี… ได้ ทุกอย่างจะดีขึ้น (บางครั้งความความคิดร้าย ๆ อาจให้ไอเดียดี ๆ ได้เหมือนกัน ถ้าคนกลุ่มนั้นรู้จักสาเหตุ และเป้าหมายที่จะคิด) ขอบคุณครับ…
ขอบคุณ คุณ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table>ที่เข้ามาอ่านครับ… และขอบคุณกับคำชมด้วยครับ…
เข้ามาเยี่ยมค่ะ เห็นด้วยว่าคงต้องอาศัยผู้บริหารซึ่งจะต้องดูการประชุมในแต่ละครั้งว่าใครกำลังออกนอกกรอบที่เราวางแผนการประชุมไว้แล้วค่อยตีกรอบซึ่งคงไม่มีสูตรสำเร็จค่ะ
ขอบคุณ คุณ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><p>ที่เข้ามาเยี่ยมครับ… “ผู้นำการประชุม” นี่ สำคัญจริง ๆ นะครับ… ถ้ามีใครคิดออกนอกลู่ไปบ้าง คงต้องเหนื่อยแน่นอน…ครับ ขอบคุณครับ…</p>