สวัสดีครับ ผมคนหนึ่งที่มีใจใฝ่รักและหลงไหลในการเขียนบทกลอน ซึ่งมันไม่ได้ดีเด่นอะไรหรอกครับ ชอบครับเลยอยากเขียน ทนๆอ่านกันหน่อยนะครับ วันนี้ครั้งแรกที่นำเสนอขอเป็นคติเตือนใจซักหน่อยนะครับ เพราะสังคมปัจจุบันมีการกดขี่ข่มเหงระหว่างกลุ่มคนกันมากขึ้นทุกวัน คนมีอำนาจเหมือนเทวดา คนทำงานบริสุทธิ์แต่ไม่มีคนนับหน้าถือตาก็เหมือน.....ตัวหนึ่งในสายตาของสัตว์ร้ายในคราบเทวดาบางองค์
คนจน คนไม่มีหน้า มีตาในสังคม ก็คงเหมือนกับตอไม้ตอหนึ่ง ที่คอยวันเลาให้ใครมาตอกมาตีให้จมลึกลงไปเรื่อยๆ ตามสันดานของคนตีที่ค่อยๆฉุดความดีของตัวเองให้ดำดิ่งลงไปพร้อมๆกับตอไม้นั้น แต่หากสักวันหนึ่งคนตีคนนั้นคิดได้ด้วยใจบริสุทธิ์ถึงการกระทำที่ทำให้ตนเองเหมือนกำลังทำให้ผู้อื่นเดือร้อนในขณะที่ตนเองไม่ได้เป็นที่ชื่นชมยินดีจากใครต่อใครเลย วันนั้นเขาจะพบกับความจริงที่สะท้อนให้เขารับรู้ได้ว่าการกระทำของเขานั้นไม่ได้ช่วยให้ผู้ถูกกระทำยินดีแม้แต่น้อย อีกทั้งยังพยายามที่จะหลบหลีก หลบหนี เพื่อให้พ้นจากการถูกกระทำ แต่กระนั้นก็ไม่สามารถที่จะหนีไปไหนได้ เฉกเช่นความจริงในสังคมไทยในปัจจุบัน
ลองอ่านบทกลอนนี้ดูนะครับ
"ตาตีตอ ต่ำต้อย ตอกตี
ตีตอกต่อ ตาตี ต่ำใต้
ตีต่อตอกตาตี ตอต่ำ ตามตา
ตาไตร่ตรึก ตอต้อย ต่อต้าน ตาตี"
แล้วคุณล่ะคิดอย่างไร
ด้วยความเคารพ
แสงตะวัน
