“คิดเป็น ถามเป็น ทำเป็น และเป็นคนมีน้ำใจ” แค่นี้... คุณก็ได้รางวัลนักศึกษาฝึกประสบการณ์ดีเด่น... มีรางวัลเป็นความรู้... ให้กับตัวเองแล้ว

“ปัญหาอะไร...  ให้เข้ามาถาม”  นี่เป็นเสียงที่ที่ผมเปล่งออกมาประจำ...  บ่อยมาก  บ่อยจนรำคาญตัวเอง...  แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือ  “เงียบ”

การเงียบหรือการปฏิเสธที่จะถามนั้น  ในความคิดของหลาย ๆ  คนคือ  “เข้าใจ”  แต่โดยส่วนตัวผมแล้ว  สิ่งนี้คือความเพิกเฉย  ต่อโอกาสดี ๆ  ที่หยิบยื่นให้  คนส่วนมากมักจะไม่ถาม  แม้ว่าตัวเองจะรู้  หรือไม่รู้ก็ตาม...  พวกที่รู้ก็ดีไป  แต่พวกที่ไม่รู้แล้วไม่ถามนี่สิน่าเป็นห่วง...  

ชีวิตคุณ...  คุณจะลองผิดลองถูกไปทั้งชีวิตเลยหรือ...

ในเมื่อมีโอกาสดี ๆ  ควรตักตวงเอาไว้...  พี่และทุกคนในหน่วยงาน  ไม่ใช่ยักษ์  ไม่ใช่มาร  ซะหน่อย...  ถึงจะต้องกลัว  “คิดที่กินปลา...  ต้องตกมัน....  ปลามันไม่กระโจนขึ้นเรือเองหรอก”  ถ้าเราอยากรู้เรื่องอะไร  เราต้องเดินไปหาผู้ที่รู้  ไม่ใช่ให้เขามาถามตลอดว่าทำได้มั้ย  เข้าใจมั้ย... 

ผมพูดแบบนี้ทำไม...

เพราะผม...  อยากให้น้องทุกคนเก่ง  เข้าใจ  และได้อะไรออกไปจากหน่วยงานให้มากที่สุดเท่าที่ตัวเองจะเก็บเกี่ยวไปได้...  อย่าคิดที่จะลองผิดลองถูกตลอดเวลา...  หรือคิดนั่งทอดเวลาให้ผ่านพ้นไปวัน ๆ  มันไม่เกิดประโยชน์...  และอย่าเห็นดีเห็นงามกับการฝึกงานที่ได้แต่ยกของ  ใช้กำลังกาย  แทนที่จะใช้กำลังสมอง  อย่างเด็ดขาด...

*  ถือคติ  “คิดเป็น  ถามเป็น  ทำเป็น  และเป็นคนมีน้ำใจ”  แค่นี้...  คุณก็ได้รางวัลนักศึกษาฝึกประสบการณ์ดีเด่น...  มีรางวัลเป็นความรู้...  ให้กับตัวเองแล้ว