วันศุกร์ไม่กี่วันที่ผ่านมา ปูแนะนำให้รู้จักกับครูเสก ฟังเรื่องของครูน่าสนใจ เลยนัดหมายให้มาพูดกันต่อ
เมื่อวานนี้ ( 01-04-2550 ) ก่อนเที่ยง - เกือบบ่าย ครูเสก และ ปู มาหาวันนี้มีผู้ร่วมคณะมาอีก 1 เป็นชาย ปูจึงเป็นผู้หญิงคนเดียว ( เป็นน้องของพี่ ๆ ทั้งสอง ) สนทนากันร่วมชั่วโมง
การได้รู้จักครูเสก ได้เห็นพัฒนาการด้านการศึกษาของเด็กชนบทน่าน ที่จากต่างอำเภอมาเรียนที่ในเมือง แล้วได้ทุนไปเรียนต่อต่างจังหวัด ระดับมัธยม จนถึงมหาวิทยาลัยฯ กลับน่านมาสอนหนังสืออยู่โรงเรียนมัธยมในอำเภอฯ บ้านเกิด
ครูเสกตอบคำถามผม เกี่ยวกับการสอบพิเศษ ว่า เก็บเงินเด็กจำนวนหนึ่ง ( ผมฟังดูไม่มาก เพราะพอมีข้อมูลครูฯ ในเมืองและที่ทำเป็นธุรกิจ ) ผมถามว่า หากเด็กไม่มีเงิน จะสอบหรือไม่ ครูเสกบอกว่า ไม่ได้เอาเกณฑ์เงินมาเป็นกำแพง หากเด็กไม่มีเงินจริง ๆ แล้วสนใจ ขอให้ช่วยค่ากระดาษเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ได้ จะได้มีส่วนร่วมกันบ้าง
การได้รู้จักครูเสก ยิ่งขั้นกว่าวันแรกรู้สึกดีใจ ครูเสกคนนี้ทำให้ผมคิดว่า เด็กน่านยังมีความหวัง สำหรับเพื่อนครูเสก ที่พาด้วยเป็นนายแพทย์ฯ สำเร็จจาก มช.เพิ่งสำเร็จกลับมารักษาชาวน่านต่างอำเภอฯ เป็นคนบ้านเดียวกับครูเสก หากไม่บันทึกเรื่องราวการพบครูและเพื่อน รวมทั้งปู ไว้ จะทำให้ผู้มาอ่านได้รู้เรื่องราวกันบ้างไม่มากก็น้อย รู้จักกันก็ขอให้ทักทายกันนะครับ พวกเรา @
