หนังเกาหลีก็มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้เหมือนกันนะ

monazu

เรื่องที่จะเล่า เริ่มจาก โมนาซูและพวกก็ได้กลับสู่หอบัณฑิตซึ่งจากไปนานนับสิบปี พระเจ้าวีต๊กรับสั่งชมเชยโมนาซูว่าซื่อสัตย์จงรักภักดีต่อชาติบ้านเมือง พระองค์รับสั่งห้ามไม่ให้ผู้ใดพูดถึงเหตุการณ์เมื่อสิบปีก่อนเป็นอันขาด เดิมทีคิดว่าเมื่อกลับสู่หอบัณฑิตแล้ว ทุกอย่างจะสงบสุข สามารถค้นคว้าเครื่องมือใหม่ นึกไม่ถึงว่าหอบัณฑิตในเวลานี้ไม่ใช่หอบัณฑิตเมื่อสิบปีก่อน

บัณฑิตทุกคนตกอยู่ใต้อาณัติของบูยอซุน และผู้อำนวยการของหอบัณฑิต คือ บูยอวูยง น้องสาวต่างมารดาของบูยอซุน คนของโมนาซูไม่เพียง ถูกคนบัณฑิตดูถูกเหยียดหยาม อุนจินยังพบว่าคนหอบัณฑิตชอบวางเขื่อง สร้างความไม่พอใจให้คนของโมนาซูเป็นอันมาก แต่ก็ต้องเก็บกดอารมณ์ไว้ องค์รัชทายาท อะจา ทรงมอบหมายให้อาชางตรวจสอบการทำงานของหอบัณฑิต ทำให้คนหอบัณฑิตไม่พอใจเป็นอันมาก คนของโมนาซูไม่เพียงถูกคนบัณฑิตดูถูกเหยียดหยาม อุนจินยังพบด้วยว่าคนหอบัณฑิตชอบวางเขื่อง สร้างความไม่ พอใจให้คนของโมนาซูเป็นอันมาก แต่ก็ต้องเก็บกดอารมณ์ไว้

 องค์รัชทายาทอะจาทรงมอบหมายให้อาชางตรวจสอบ การทำงานของหอบัณฑิต อาชางเริ่มต้นตรวจสอบการทำงานของบัณฑิตแต่ละคน ช่างในหอบัณฑิตไม่ยอมให้ความร่วมมือ แต่อาชางก็ไม่โกรธ ในที่สุดอาจางก็พบว่าระหว่างนักประดิษฐ์ ช่างมีเงินทอง ผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้อง ทำให้ต่างคนต่างทำงานไปวันๆไม่คิดจะช่วยเหลือกันชาวแพ่กเจต้องซื้อสินค้า คือ กระดาษจากชาวเมืองสุย ทำให้เมืองสุยมีอำนาจต่อรองสูง เนื่องจากชาวแพ่กเจต้องการสินค้าจากเมืองสุย

ดังนั้นรัชทายาทอาจะ จึงอยากให้ช่างต่างคิดค้นสิ่งประดิษฐ์ของตนเองขึ้นมา เพื่อแข่งกับเมืองสุย  ในที่สุดความตั้งใจและความพยายามของอาชางก็สามารถเปลี่ยนแปลงคนของบัณฑิตและช่างได้และด้วยความอุตสาหะของทุกคน ทำให้รู้ว่าจะผลิตกระดาษที่มีคุณภาพออกมาด้วยวิธีการของ KM คือ

Meeting

 

ช่างกำลังแลกเปลี่ยนเรียนรู้และช่วยกันทำงาน

 

 

ช่างหลายคนที่มีความรู้ มีทักษะต่างด้านจะมาประชุมกัน เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน ช่วยเหลือกัน ป้าคนหนึ่งบอกว่า กระดาษเมืองสุยไม่ดี ขาดง่าย ป้าคิดว่าน่าจะผสมกาวลงไป ทำให้กระดาษมีความเหนียวมากขึ้น หญิงสาวเคนหนึ่งเสนอว่าน่าตำเปลือกไม้ในครกจะละเอียดกว่าการบดด้วยมือ เป็นต้น

staff

ลุงและป้า ทีมช่างต้นคิดเรื่องกาว

จากเหตุการณ์เหล่านี้ สำหรับผมแล้วน่าจะเป็นการระดมสมอง แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันและกัน สำหรับเมืองไทยตอนนี้เท่าที่ทราบในท้องถิ่นต่างๆ ถ้าได้มีการสนับสนุนภูมปัญญาชาวบ้านมากกว่านี้ผมว่าน่าจะเกิดประโยชน์ต่อประเทศชาติได้นะครับ คงต้องฝากความหวังเหล่านี้ ต่อท่านทั้งหลายให้ช่วยเหลือต่อไปครับ