ทิศทางโทรคมนาคมไทยที่น่าจะเป็น

ประเทศไทยต้องกำหนดทิศทางอุตสาหกรรมโทรคมนาคมของประเทศให้เหมาะในการพัฒนาประเทศเพื่อประโยนช์ในด้านต่างๆ

เมื่อกล่าวถึงโทรคมนาคมของประเทศไทยการแบ่งกลุ่มของอุตสาหกรรมโทรคมนาคมของประเทศไทยจะประกอบด้วยกลุ่มที่เป็น Fixed  Line  กลุ่มที่สอง คือ เป็น Mobile  โดยเมื่อนำสองกลุ่มมาใช้งานทำให้ศักยภาพการติดต่อสื่อสารของประเทศสามารถเข้าถึงต่อผู้บริโภคมากขึ้น                 สังคมไทยซึ่งประกอบด้วยพื้นที่สังคมยึดเมือง และ สังคมชนบท  การเข้าถึงของเทคโนโลยีโทรคมนาคมนั้นเข้าถึงยังไม่สามารถเข้าถึงได้ทุกพื้นที่  เนื่องจากข้อจำกัดในด้านต่างๆ  เช่น ภูมิประเทศ  ความรู้ของผู้ใช้  การลงทุนที่มองแต่การแสงหากำไร  โดยอาศัยทรัพยากรของชาติ เช่น คลื่นความถี่นำไปแสวงหากำไร                 ในอนาคต  การติดต่อสื่อสารจะมีจำนวนปริมาณที่มากขึ้น  การใช้แบนวิคท์ที่เพิ่มขึ้น  การใช้งานด้านอินเตอร์เน็ตที่มากขึ้น  แต่ โทรคมนาคมของประเทศไทยยังมีข้อจำกัด  เทคโนโลยีโทรคมนาคมทางด้านไร้สาย  ซึ่งเป็นเทคโนโลยีที่มีพื้นที่การใช้งานค่อนข้างกว้าง   เช่น  โทรศัพท์มือถือ  Wimax  , Satellite ฯลฯ  นำมาใช้งานให้มากขึ้น  เพื่อการพัฒนาของสังคม  เทคโนโลยีที่เป็นประเภทไร้สายนั้น  จะประกอบด้วยคลื่นความถี่  ซึ่งตามมาตรา 40  ของรัฐธรรมนูญไทย  การใช้งานของคลื่นความถี่  จะต้องเป็นไปอย่างเที่ยงธรรม และ เกิดประโยชน์สูงสุด                 สรุป จะเห็นได้ว่าเทคโนโลยีทางด้านไร้สายนั้นจะเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาประเทศไทยอย่างจริงจัง  ดังนั้นองค์กรที่เกี่ยวข้องจะต้องผลักดันให้เทคโนโลยีดังกล่างเกิดขึ้นโดยเร็ว  เพื่อประโยชน์สูงสุดต่อการพัฒนาประเทศ