ความมหัศจรรย์อย่างหนึ่งที่มนุษย์มีคือ ความสามารถในการออกแบบและคิดค้นสิ่งใหม่ ๆ อยู่เสมอ ๆ ที่เราเรียกว่า "นวัตกรรม" แต่นวัตกรรมเหล่านี้ก็ไม่ยากเกินความสามารถของเราที่จะเรียนรู้และทำความเข้าใจ...
ต่างกับจิตใจที่อยู่ในตัวมนุษย์ทุกคน รวมถึงตัวเราด้วย กลับเป็นสิ่งที่เรียนรู้และทำความเข้าใจได้ยาก แม้แต่จิตใจเราเองที่อยู่กับตัวเราตลอดเวลา บางครั้งเราก็ยังไม่เข้าใจตัวเราเอง...
นับประสาอะไรกับการเรียนรู้และเข้าใจจิตใจของผู้อื่น ย่อมเป็นเรื่องที่ยาก เพราะในแต่ละวันเราต้องใช้ชีวิตร่วมกับบุคคลอื่นเกือบตลอดเวลาไม่ว่าจะเป็นคนในครอบครัว เพื่อนบ้าน เพื่อนร่วมงาน รวมถึงบุคคลต่าง ๆ ที่เราต้องพบปะ พูดคุย...
ซึ่งคนแต่ละคนย่อมมีความแตกต่าง เป็นแบบฉบับเฉพาะของตัวเอง การที่จะเรียนรู้และทำความเข้าใจก็ไม่สามารถที่จะเหมารวมได้ ต้องมองและวิเคราะห์เฉพาะที่แต่ละบุคคล...
การเรียนรู้และเข้าใจจิตใจของตัวเอง และจิตใจของผู้อื่น ย่อมทำให้เราสามารถที่อยู่กับตัวเองและอยู่ร่วมกับบุคคลอื่นในสังคมได้อย่างมีความสุข...
ซักวันมนุษย์อาจจะสร้างระบบที่ซับซ้อนกว่าตัวเองได้?
ถ้าเป็นอย่างนั้น...
แล้วมนุษย์คอนโทรลมันได้ไหม...
มนุษย์หรอความสะดวกสะบายต้องมาก่อนค่ะ
ครับ คุณอายดิน
...
มันเป็นธรรมชาติของมนุษย์ครับ...
เห็นด้วยค่ะว่าการเรียนรู้จิตใจคนนั้นยาก อยากจะเรียนรู้จิตใจคนให้ได้ดีกว่านี้เช่นกันค่ะ คิดว่าจะเริ่มจากเรียนรู้จิตใจตนเอง โดยการฝึกมีสติให้ต่อเนื่องให้มากขึ้น จากการพิจารณาลมหายใจตนเอง มีสติระลึกได้ว่าตอนนี้กำลังคิดอะไรอยู่ พูดอะไรอยู่ และทำอะไรอยู่
ขอให้ประสบความสำเร็จในการเรียนรู้จิตใจคนค่ะ
ครับ คุณเม้ง
...
เปรียบเทียบได้เห็นภาพดีครับ...
เรื่องเหล่านี้บางทีก็ต้องใช้ศิลปะเหมือนกัน แต่ถ้าเราทำได้แล้วก็จะติดตัวเราไปตลอด...
ขอบคุณครับ ผศ.ดร.กานดา
...
ครับคงต้องเริ่มต้นที่ "สติ" ของเราเองครับ...
ขอให้อาจารย์ประสบความสำเร็จในการเรียนรู้จิตใจคนเช่นกันครับ...
ขอบคุณอีกครั้งครับ...
ขอบคุณครับ...อ.อาลัม
...
การยำเกรงต่ออัลลอฮ ทำให้เราเกรงกลัวต่อบาป และดำเนินชีวิตอยู่บนความไม่ประมาท...
ยินดีครับที่อาจารย์นำเข้าแพลนเน็ต...
ผมก็ตามไปอ่านบันทึกของอาจารย์อยู่บ่อย ๆ ครับ...
สวัสดีครับ ขอแจมด้วยคน
ประเด็น-มนุษย์หรอความสะดวกสะบายต้องมาก่อนค่ะ มันเป็นธรรมชาติของมนุษย์ครับ...
ต่อประเด็น-ผมว่าไม่ธรรมชาติมนุษย์นะ ด้วยเหตุผล๒ข้อ
ข้อแรกคนเรา(จำนวนมาก )พออธิบายอะไรไม่ได้จะบอกว่าเป็นธรรมชาติและไม่ไปหาเหตุผลต่อ? ยกตัวอย่างเช่นสัญชาติญานของคนและสัตว์มาจากไหน?พอตอบไม่ได้ก็จะบอกว่าเป็นธรรมชาติ
แต่ปราชญ์ในอดีตหลายท่านไม่เห็นด้วยกับคำตอบนี้ ทำให้เกิดคำอธิบายเรื่องภพชาติขึ้นมา หรือตัวอย่างอื่นอาทิเช่นนิวตันก็ไม่พอใจคำอธิบายว่ามันเป็นธรรมชาติที่ลูกแอปเปิ้ลต้องตกลงสู่พื้นดิน(ใครใครเขาก็เชื่ออย่างนั้น ) แต่เขาค้นพบสาเหตุคือแรงดึงดูดของโลก(gravity ) หรือ กาลิเลโอไม่เชื่อเรื่องโลกแบนเป็นต้น
ข้อสอง มนุษย์กับคนนะต่างกัน มนุษย์คือผู้มีใจสูงและเป็นผู้ฝึกตนดังนั้นจะเอาอบายมุข ความเกียจคร้าน ความสะดวกสะบายมักง่ายมาเป็นธรรมชาติหรือเรื่องอันเป็นปรกติวิสัย ของมนุษย์ไม่น่าจะใช่ครับ
ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องธรรมชาติ (แปลว่าปรกติ-แต่ยังช่องทางการจัดการความรู้อีกว่า-ที่มาของความปรกตินี้มาจากไหน? )ที่มนุษย์จะพ่ายกิเลสเอาความสะดวกสะบายมาก่อนครับ
ถ้าเป็นธรรมชาติของเดรัจฉานน่าจะใช่ (และหาสาเหตุของธรรมชาติเดรัจฉานนั้นได้อีกด้วยว่ามาจากไหน )
แม้แต่ธรรมชาติของคนผมว่ายังไม่แน่ เพราะคนมีพัฒนาการสูงกว่าเดรัจฉานมากครับ? มีโอกาสกิเลสนำ และฉันทะนำครับ
มองต่างมุมนะครับ
ขอบคุณครับ...คุณกระต่ายหูตก
...
เรื่องที่ยกมาเป็นประเด็นที่น่าสนใจครับ...
เห็นด้วยมากครับ...การยกเอาธรรมชาติมาอ้างเป็นคำตอบสุดท้ายเพื่อที่เราจะไม่ต้องหาเหตุผลมาอธิบายต่อ...
ผมมองอย่างนี้ครับ...มนุษย์บางคนฝึกฝนตนเอง จนเป็นมนุษย์ที่พัฒนาแล้ว แต่ก็ยังมีมนุษย์อีกไม่น้อยที่ไม่ยอมฝึกฝนตนเอง ยังดำเนินชีวิตโดยใช้สัญชาตญานและความรู้สึกของตนเองเป็นหลัก...
การที่บอกว่าธรรมชาติของมนุษย์ความสะดวกสบายต้องมาก่อน อาจจะไม่ถูกต้องนัก เพราะมนุษย์แบ่งได้เป็นหลายจำพวก เราจึงไม่สามารถเหมารวมได้...
คำพูดนี้อาจใช้ได้กับมนุษย์บางจำพวกเท่านั้น...
ขอบคุณมากครับที่เปิดประเด็นมาให้คิด...
ต่อไปคงต้องพยายามหาเหตุผลมาอธิบายมากกว่าที่จะอ้างธรรมชาติ...
ขอบคุณอีกครั้งครับ...
สวัสดีค่ะ
แวะมาทักทายค่ะ
ขอร่วมเรียนรู้ด้วยอีกคนค่ะ
ยินดีครับ...คุณนุ้ย
...
มาร่วมแลกเปลี่ยน เรียนรู้ด้วยกัน...
ขอบคุณครับ...
มนุษย์ ก็คือ มนุษย์ ครับ
คนที่ว่าดี ก็ยังทำตัวไม่ดีให้เห็น...คนที่ว่าไม่ดีก็ยังทำตัวดีได้
อย่างที่ คุณได้พูดไว้ข้างต้นครับว่า มนุษย์สามารถเรียนรู้ได้ไกลกว่าตัวเอง แต่ไม่สามารถที่จะเรียนรู้ใจตัวเองได้...(หรือว่า..มนุษย์กำลังหลอกตัวเองอยู่ อิอิ)
มันน่าคิดน่ะครับ
ขอเรียนรู้ด้วยคนนะคะ
มนุษย์เราบางทีเราก็รู้....ว่าเรารู้
บางทีเราก็รู้....ว่าเราไม่รู้
แต่เรากลับไม่เคยรู้เลยว่า...เราไม่รู้ว่าเราไม่รู้อะไรบ้าง
จิตใจตัวเราเองแท้ๆบางทียังยากที่หยั่งถึง
ครับ...คุณ ทา ยุ
...น่าคิดครับ
แต่ผมว่าหลายคนไม่ได้หลอกตัวเองหรอกครับ แค่ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองมากกว่า...
ขอบคุณนะครับที่แวะมาทักทาย...
ยินดีครับ คุณน่านฟ้าทะเลลม
...
เห็นด้วยครับจิตใจเราเองแท้ ๆ บางทีก็เข้าใจยาก...
ขอบคุณนะครับ...
คนเรายังมีอะไรอีกมากมายที่ต้องเรียนรู้ในตัวเอง เพราะการเวลาที่เปลี่ยนไปมันทำให้หลายอย่างเปลี่ยนตามไป ดังนั้นก่อนท่เราจะศึกษาคนอื่นลองศึกษาดูตัวเองก่อนว่าเข้าใจในตัวเองแต่ไหน ใช่ใหมค่ะ
ใช่แล้วครับ...น้อง poonim
...
เรียนรู้ที่จะเข้าใจตนเองก่อนแล้วค่อยเรียนรู้ที่จะเข้าใจผู้อื่นครับ...
ขอบคุณมากครับ...
การเดินทางใดยาวไกลที่สุด….คือ การเดินทางเพื่อค้นหาตนเอง
ครับ...คุณแผ่นดิน
...
แล้วเราทุกคนก็ต้องเดินทางกันต่อไปจนกว่าจะเจอ...
ขอบคุณมากครับ...