แม้เวลาจะเป็นสิ่งที่เราสมมติขึ้นมาในการกำหนดการปฏิบัติตนในแต่ละวัน...เหมือนกับที่เราสมมติอย่างอื่นขึ้นให้เข้ามาเกี่ยวข้องในชีวิต...แล้วเราก็ติดกับสิ่งสมมติที่เราได้สร้างขึ้น   จริง ๆ แล้วแม้เราจะไม่ได้สมมติเวลาขึ้นมา....เวลาก็มีอยู่ตามปกติของธรรมชาติ  หมุนเวียนเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ไม่ได้สูญหายไปไหน  จากกลางวันเป็นกลางคืน  จากกลางคืนเป็นกลางวัน...จากวัยเด็กที่ผ่านกาลเวลาไปสู่วัยที่ต้องรับผิดชอบ  รู้ว่าอะไรควรหรือไม่ควร   สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้  หากปล่อยให้กาลเวลากลืนกินไปโดยไม่ได้ทำอะไรเลย  ก็จะมองไม่เห็นประโยชน์และการสมมติของกาลเวลา