"ได้ค่ะ เจอกันพรุ่งนี้ 8.45 น.หน้าห้องผู้ว่า" วางสายโทรศัพท์แล้วคิดขึ้นมาได้ว่า อ้าวแล้วพรุ้งนี้ต้องเตรียมตัว ยังไงบ้างเนี่ย แล้วประชุมเรืองอะไรแล้วพรุ่งนี้ต้องทำหน้าที่อะไรทำไมไม่ถามเนี่ย ตอนนั้นคิดว่าเดี๋ยวมาถามเอาตอนเจอกันก็ได้มั้ง เช้าวันนี้จึงตื่นมาด้วยความแจ่มใส แล้ววันนี้จะเป็นอย่างไรเนี่ย พ่อก็พลอยตื่นเต้นไปด้วยรีบมาส่งตั้งแต่ 8 โมงแล้วอวยพรทิ้งท้ายด้วยเสียงใหญ่ๆทุ้มๆ นัยให้กำลังใจแต่ฟังแล้วขนพองว่า" ขอให้โชคดีนะลูก"

 วันแรกก็ต้องไปเจอท่านผู้ว่าฯเลยเหรอเนี่ย ไปถึงหน้าห้องท่านผู้ว่าฯ ก่อนเวลานัดหมายสักพักหนึ่ง หลังจากที่สำรวจ รอบๆ เสร็จแล้วก็เอ แล้วคนที่นัดเราล่ะ อยู่ไหนเนี่ย 9 โมงแล้ว เจ้าหน้าที่เรียกเข้าห้องประชุมแล้ว ทำไงดีเนี่ย 

"น้องค่ะ มาประชุมใช่มั๊ยคะ เชิญทางนี้คะ มาจากไหนคะเนี่ย" 

"มากับ อ.ภีม ค่ะ จาก ม.วลัยลักษณ์ค่ะ" ตอบอย่างไม่ค่อยมั่นใจ ว่าจะใช่ทีนี่รึเปล่า แล้วจะยังไงต่อดีเนี่ย คงมาถูกที่แน่แล้วมั้ง เห็นเจ้าหน้าที่พยักหน้ารับ ค่อย..โอเคหน่อย คงถูกที่แล้วหละ เข้าไปลองดูก็แล้วกัน 

บรรยากาศตื่นเต้นน่าดู มีแต่บุคคลระดับใหญ่โตกั้นทั้งนั้น กำลังระดมสมองพูดคุยกันใหญ่ แล้วทุกคนก็หันมามองในทำนองที่ว่า ใครละเนี่ยหน้าตาไม่คุ้นเลย(ไม่รู้คิดไปเองรึเปล่า) เอาเป็นว่านั่งลงแล้วหยิบสมุดบันทึกมาจดแก้กลุ้มดีกว่า ฟังไปเรื่อยๆก็เข้าใจบ้างไม้เข้าใจบ้าง ส่วนใหญ่ก็พอได้นะ แต่แค่ไม่รู้ว่า เราอยู่ในส่วนของอะไร แล้วต้องทำยังไงบ้าง ก็เท่านั้นเอง ฟังไปจดไป ตาก็คอยดูว่ามีคนที่เรารู้จักเข้าห้องมาบ้างหรือไม่ แล้วในที่สุดก็....ใช่แล้ว คนนั้นเรารู้จัก นั่นหละอ. ภีม ค่อยนั่งฟังสบายตัวขึ้นมาหน่อยนึง

หลังจากจบการประชุมวันนี้ ทานอาหารกลางวันเสร็จ ก็มาที่นี่แหละ ที่สถาบันวิจัย ม.วลัยลักษณ์ ฐานมี่มั่นที่ทำงานของเรา ก้ได้มีโอกาสทักทายกับพี่พี่ๆ ที่นี่ท่าทางใจดีกันทุกคน บรรยากาศรอบๆ ก็โอเคใช้ได้ โดยมี อจ.ภีม แนะนำให้เข้ามาที่เวปนี้ ลองเขียนบล็อกดู นี่ก็เลยเป็นครั้งแรกอีกเช่นกันที่เข้ามาทีนี่ หวังว่าทุกท่านคงจะให้การต้อนรับ และหวังอย่างยิ่งว่าจะได้คำแนะนำ ติชมและกำลังใจ จากทุกๆคน เพราะคิดว่าหน้าใหม่ อย่างเราคงต้องอาศัยผู้รู้คอยแนะนำ และเวลาพอสมควรถึงจะขับขี่อยางปลอดภัยและมั่นใจกว่านี้

คิดว่าส่วนของสาระที่พยามทำความเข้าใจในที่ประชุมวันนี้ จะมาสรุปวันพรุ่งนี้ละกันเพราะเหลือบดูนาฬิกาแล้ว คาดว่าคงจะต้องเดินทางต่อแล้วหละ