บัวน้อยลอยชูช่อรออรุณ เหมือนรอไออุ่นจากดวงสุริยา

เช่นเรียมหลงคอยกานดาไม่พบดวงหน้าร้าวอุราอาวรณ์

หลงรูปหลงจูบเพียงหมอน ไม่มีชู้นอนร้าวรอนเดียวดาย

วานสายลมช่วยบอกนงค์พงา ขอวอนพร่ำว่าอย่ามั่วเอียงอาย

หากนอนหนาวเดียวเปลี่ยวกาย พี่นี้ไม่หน่ายหมายประโลมชมเธอ

เช้าค่ำฝันใฝ่ละเมอ พี่รัก รักเธอรักเธอใช่ลวง

ต่างคนต่างนอนเดียวดาย จะหนาวตายนะเจ้าพุ่มพวง

ต่างคนต่างนอนเป็นห่วง จนเดือนเลยล่วงประโยชน์อะไร

จนปีเลยล่วงประโยชน์อะไร จงคิดตรองดูใหม่ ใจตรงกัน

มิควรนอนสั่นอยู่เดียวเปลี่ยวใจ หากวันผันเวียนเปลี่ยนไป

จะร้าวทรวงในไร้คู่เชยชิดชม แม้วัยลวงเลยจะตรม

ไม่มีชู้ชมระทมจนแก่ตาย