ใน Lord of the ring Return of the king ตอนที่ อารากอน พูดกับโฟรโด และพวกในตอนสุดท้ายที่โฟรโดกำลังจะก้มหัวทำความเคารพให้กับอารากอน นั้น อารากอนได้บอกกับพวกโฟรโดว่า ท่านไม่ต้องก้มหัวให้ใคร แล้วจากนั้นอารากอนก็คุกเข่าทำความเคารพพวกโฟรโด และทุกคนก็ทำเช่นเดียวกับอารากอน ต่างก็นั่งคุกเข่าให้กับฮอบบิทน้อยทั้ง 4 คน ที่ทำเรื่องที่ไม่น่าจะทำได้
ใน Star war สายตาที่ โอบีวัน เคนโนบี มองอนาคิน ที่ดิ้นทุรนทุราย ตะเกียกตะกายขึ้นจากลาวา ตอนนั้นเรารู้สึกว่า เคนโนบี มีคำพูดมากมายที่อยากจะบอกอนาคิน สับสน เสียใจ โทษตัวเอง .............
ในตอนที่ เจอรี่ แม๊กไกว์ เขียนบันทึก แล้วส่งผลให้กับเขาที่ต้องโดนไล่ออก ก็อาจจะรู้สึกแบบเดียวกับอนาคิน ว่าสุดท้ายแล้วเราเลือกเส้นทางผิดหรือเปล่า ถ้าไม่เขียน ไม่คิดเปลี่ยนแปลง เป็นนายหน้านักกีฬาหน้าเลือดเหมือนคนทั่วไปที่เขาเป็นกัน สำหรับอนาคิน เขาเลือกเส้นทางผิด แล้วคงสำนึกเสียใจตลอดชีวิต แต่สำหรับเจอรี่ แล้วท้ายที่สุดเขาก็รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองเลือกนั้นถูก เหมือนกับที่โฟรโดและพ้องเพื่อน ที่มีโอกาสหลายครั้งที่จะเลิกล้ม เปลี่ยนใจ หลบหนี แต่ทั้งหมดก็ยังยึดมั่นในสิ่งที่ตัวเองเลือกมาตั้งแต่แรก แต่ไม่ว่าจะบทสรุปจะเป็นอย่างไร ทั้งอนาคิน เจอรี่ โฟรโด ก็กล้าที่จะตัดสินใจเปลี่ยนแปลง มีโอกาสที่จะเปลี่ยนแปลง เราทุกคนอยากให้คนอื่นยอมรับ แต่ทุกคนไม่อยากเปลี่ยนแปลงอะไร ผลรับอาจไม่ได้ออกมาดีหมด และก็ไม่อาจจะเลวร้ายทั้งหมด แต่เราสามารถบอกตัวเองได้ว่า หนทางชีวิตที่เป็นแบบนี้เพราะเราเลือกเอง แม้มันจะออกมาไม่เป็นอย่างที่คิด………… แต่รับรองว่า ถ้าเราเป็นโฟรโด ตอนที่อารากอนและทุกคนก้มหัวให้ เป็นแม๊กไกว์ ตอนที่นักกีฬาคนเดียวของเขา กล่าวขอบคุณเขาหลังจากได้สัญญา ค่าจ้างมหาศาล …………………….ภาพเหล่านั้นจะอยู่กับเราไปตลอดชีวิต
เห็นด้วยอบ่างยิ่งเลยค่ะ