ใน Lord of the ring  Return of the king  ตอนที่ อารากอน  พูดกับโฟรโด และพวกในตอนสุดท้ายที่โฟรโดกำลังจะก้มหัวทำความเคารพให้กับอารากอน นั้น อารากอนได้บอกกับพวกโฟรโดว่า ท่านไม่ต้องก้มหัวให้ใคร   แล้วจากนั้นอารากอนก็คุกเข่าทำความเคารพพวกโฟรโด  และทุกคนก็ทำเช่นเดียวกับอารากอน     ต่างก็นั่งคุกเข่าให้กับฮอบบิทน้อยทั้ง 4 คน ที่ทำเรื่องที่ไม่น่าจะทำได้ 

                ใน Star  war   สายตาที่ โอบีวัน เคนโนบี  มองอนาคิน   ที่ดิ้นทุรนทุราย ตะเกียกตะกายขึ้นจากลาวา  ตอนนั้นเรารู้สึกว่า เคนโนบี  มีคำพูดมากมายที่อยากจะบอกอนาคิน  สับสน เสียใจ  โทษตัวเอง .............    

                ในตอนที่ เจอรี่ แม๊กไกว์ เขียนบันทึก   แล้วส่งผลให้กับเขาที่ต้องโดนไล่ออก  ก็อาจจะรู้สึกแบบเดียวกับอนาคิน    ว่าสุดท้ายแล้วเราเลือกเส้นทางผิดหรือเปล่า   ถ้าไม่เขียน ไม่คิดเปลี่ยนแปลง เป็นนายหน้านักกีฬาหน้าเลือดเหมือนคนทั่วไปที่เขาเป็นกัน   สำหรับอนาคิน เขาเลือกเส้นทางผิด แล้วคงสำนึกเสียใจตลอดชีวิต แต่สำหรับเจอรี่ แล้วท้ายที่สุดเขาก็รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองเลือกนั้นถูก          เหมือนกับที่โฟรโดและพ้องเพื่อน  ที่มีโอกาสหลายครั้งที่จะเลิกล้ม เปลี่ยนใจ หลบหนี แต่ทั้งหมดก็ยังยึดมั่นในสิ่งที่ตัวเองเลือกมาตั้งแต่แรก                  แต่ไม่ว่าจะบทสรุปจะเป็นอย่างไร   ทั้งอนาคิน  เจอรี่  โฟรโด   ก็กล้าที่จะตัดสินใจเปลี่ยนแปลง  มีโอกาสที่จะเปลี่ยนแปลง   เราทุกคนอยากให้คนอื่นยอมรับ แต่ทุกคนไม่อยากเปลี่ยนแปลงอะไร  ผลรับอาจไม่ได้ออกมาดีหมด  และก็ไม่อาจจะเลวร้ายทั้งหมด   แต่เราสามารถบอกตัวเองได้ว่า หนทางชีวิตที่เป็นแบบนี้เพราะเราเลือกเอง   แม้มันจะออกมาไม่เป็นอย่างที่คิด............   แต่รับรองว่า  ถ้าเราเป็นโฟรโด  ตอนที่อารากอนและทุกคนก้มหัวให้    เป็นแม๊กไกว์ ตอนที่นักกีฬาคนเดียวของเขา  กล่าวขอบคุณเขาหลังจากได้สัญญา ค่าจ้างมหาศาล .........................ภาพเหล่านั้นจะอยู่กับเราไปตลอดชีวิต