หลังการทบทวนเวชระเบียน หมอใหม่รู้สึกอย่างไร

เพราะทีมพยาบาลของเราสมควรได้รับคำชมจริงๆ

หมอต้าเลือก ช่วยเลือกแฟ้มผู้ป่วยที่นอน รพ มากกว่า 3 วันที่คิดว่า  บันทึกเวชระเบียนได้ดีๆ มาสักแฟ้มซิ

 

อาจารย์รวิวรรณไม่เลือกเองเพราะชอบมือดี เลือกเอง เป็นเรื่อง ทุกที

 

คิดสักครู่เธอก็เลือกน้องที่อาการหนักใส่เครื่องช่วยหายใจมาดูกัน

 

เรา 6 คน กางเวชระเบียน   นั่งลงรอบโต๊ะ   พิจารณากันอย่างละเอียด ไล่ตั้งแต่ ใบส่งตัว จาก รพ ชุมชน ขณะมาถึงที่ห้องฉุกเฉิน และมาที่ตึกเด็ก โดยผลัดกันอ่าน   มีข้อแม้ว่า ไม่ให้ เจ้าของลายมืออ่าน (มีสิทธิแค่ค้อนเบาๆถ้าอ่านไม่ได้ แฮ่ม จะดูว่าสื่อสารได้ไหมด้วยลายมือจริงอย่างเนียะ เพราะ ถ้าไม่มีใครอ่านออกนะ เจ้าของลายมือห้ามย้าย ห้ามไปไหนนานๆ เพราะต้องมาอ่านให้คนอื่นฟังเมื่อมีปัญหา  ฮา.....และห้ามตายด้วย........อุ๊ยหยา ชักไม่ฮาแล้ว)

 

เราไล่ดูในบันทึกทุกวิชาชีพที่มี  ตั้งแต่การประเมินแรกรับ การวางแผนการรักษา การปฏิบัติตามแผน จนถึงการเปลี่ยนแปลงของน้อง ในแต่ละวัน และการตอบสนองต่อการรักษาที่ให้

 

ระหว่างการทบทวนก็โยนคำถามลงกลางวง เป็นระยะ ว่า

 

ถ้าเราเป็นหมอ เป็นพยาบาลมาต่อเวร บันทึกที่มีนี้พอเพียงที่เราจะดูแลผู้ป่วยต่ออย่างมีคุณภาพไหม

ใช้สื่อสารในวิชาชีพ หรือ ในระหว่างวิชาชีพ"ได้ไหม

 

ถ้าอีกสักอาทิตย์ หรือสักเดือน เขามาฟ้องผอ ว่าเราดูแลลูกเขาไม่เหมาะสม เราตอบความสงสัย ชี้แจงเขาได้ไหม

 

อีก 2-3 ปี ถ้าลูกเขาพิการทางสมอง และเขาโกรธ เอามาเป็นคดี มาฟ้องเรา  บันทึกเวชระเบียนที่มีอยู่นี้ สามารถอธิบายให้คนในศาลเข้าใจได้ไหม

 

น่าชื่นใจตรง คำตอบจากกลุ่ม เป็น ได้ ได้ ได้   และได้ค่ะ

 

สรุปแล้ว คุณหมอใหม่ได้ประเด็นดีๆ อะไรกันบ้าง หลังการทบทวนเวชระเบียน

 

หมอบรีซ  คนผมสลวย ตอบก่อนว่า "เวชระเบียนทำให้ดูผู้ป่วยได้ต่อเนื่อง เรียนรู้ว่าพยาบาลดูแลผู้ป่วยแบบ Holistic จริงๆ มีประเมินทางสังคมจิตใจด้วยขณะที่แพทย์ มักสนใจแต่โรค"

 

หมอต้า คนหุ่นสวยตาโต  เธอบอก  "ชอบพยาบาลตาม แลปเร็ว แล้วบันทึกในช่องหน้าorder ทำให้ตามดูผู้ป่วยได้รวดเร็วค่ะ"

 

หมองี้ คนนี้ยิ้มตลอดเวลาเธอพูด เธอยิ้มทั้งปากทั้งตา " รู้สึกเข้าใจการทบทวนเวชระเบียนมีประโยชน์ เวชระเบียนเป็นทางสื่อสารของแพทย์ พยาบาล สื่อระหว่างวิชาชีพ"

 

หมอฟ้า Extern หนุ่มชื่อเต็มว่า เปลวฟ้า สรุปว่า "ทำให้ดูแลผู้ป่วยได้ต่อเนื่องคับ  เข้าใจเหตุผลของการบันทึก ว่าทำไมต้องเขียนและจะเขียนอย่างไร

 

หมออุ่น Extern ผู้มีใบหน้าหวานน่ารัก บอกว่า "ชอบพี่พยาบาลที่โรงพยาบาลนี้ที่บันทึกค่ะ พี่เขาจะจับประเด็นสำคัญ เอามาเขียนไว้ ทำให้เรา ทีมหมอดูผู้ป่วยได้ดี มีความต่อเนื่อง"

 

ชมพยาบาลลับหลังมากมาย และชมกันหลายคน ได้ยังไง ชมต้องให้คนทำรับคำชมหน่อย

 

อาจารย์ รวิวรรณ เลยขอไปเชิญทีม พยาบาล น้องต้อย น้องสมรัก มารับฟังและให้คุณหมอทั้งหลายพูดซ้ำ  ชมต่อหน้าพยาบาลอีกครั้ง

ให้คนที่ทำได้ทราบว่า งานที่คุณทำมีคุณค่า เป็นประโยชน์ต่อผู้ป่วย

 

 ทีมพยาบาลเด็ก ของเราสมควรได้รับคำชมจริงๆ

 

ที่ปิดทองหลังพระน่ะ ตอนนี้มันล้นมาข้างหน้าแล้ว

 

 

   
   

   ในวันรุ่งขึ้น คุณหมอทั้ง 5 ก็มาเยี่ยมคุยกับทีม ผู้ป่วยและทบทวนบันทึกผู้ป่วยที่คลินิก ยาต้านไวรัส HIV ค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ร่วมกันสร้างหมอใหม่หัวใจเต็มร้อย ความท้าทายอันยิ่งใหญ่

คำสำคัญ (Tags)#โรงพยาบาล#เชียงราย#การดูแล#หมอใหม่#extern#intern#ใหม่#เชียงรายประชานุเคราะห์

หมายเลขบันทึก: 78513, เขียน: 14 Feb 2007 @ 15:41 (), แก้ไข: 06 Sep 2013 @ 17:48 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 5, อ่าน: คลิก


ความเห็น (5)

น่าชื่นชมอย่างมากเลยค่ะ ทั้งคุณหมอและคุณพยาบาลใส่ใจคนไข้อย่างนี้  คนไข้ก็มีความสุขนะค่ะ

ขอบคุณน้องมะปรางเปรี้ยวมาก เป็นเกียรติ และ มีความสุขมากที่ได้รับการทักทายจากคนที่เราไปแอบรู้จักจากบล็อก ค่ะ

 พวกเรา คนโรงพยาบาล เรามักจะทุกข์ เวลาโดนต่อว่าต่อหน้า

แต่คราวนี้เราสุขทั้งคุณหมอคนชม คุณพยาบาลคนรับคำชม

ที่หยิบยื่นความรู้สึกดีๆให้กัน

เห็นด้วยกับพี่ครับ

สนับสนุน ให้เกิดการ  ค้นหาและ ชื่นชม  เรื่องราวเกี่ยวกับความดี คุณธรรมของวิชาชีพ อุดมคติที่แฝงไว้ในระบบงาน  โดยเฉพาะเรื่องราวของคนเล็ก ๆ ที่ทำงานอย่างใส่ใจและทุ่มเท  ในหน่วยงานต่าง ๆ ."

จาก องค์กรไม่ใช่เครื่องจักร ต้องการความรัก และความเข้าใจ
นพ.โกมาตร จึงเสถียรทรัพย์ บรรยาย 14 มีค.50

 

เห็นพี่ แว๊บ ๆ ที่ห้อง คุณภาพชีวิต ผู้ติดเชื้อเอดส์  เสียดายต้องไป ต่ออีกหลายห้อง เลยไม่ได้ทักทายครับ

เสียดายจัง แต่ไม่เจอ F2F ไม่เป็นไร เจอ B2B ก็รู้สึกดีมากค่ะ

พี่คาดว่าจะเจอ บล็อกเกอร์เยอะ กว่านี้ ในงาน National Forum

แต่คนเยอะมาก เจอ อ สกล นกไฟ และ อ พิเชษฐ์ จากบ้านตาก พยายามมองหาคนอื่นๆ เหมือนกัน

น่าดีใจ และภูมิใจนะคะ มีแต่คนประสงค์ดี ทำงานดี เอาผลงานดี มาโชว์ มีคนเรียนรู้ไปทำดีขยายต่อ

 ในงานพี่เองรู้สึกดีมีความสุขตลอด ถามอ อ อนุวัฒน์ว่าพี่ได้กินได้นอนไหมเนี่ย ท่านตอบว่า ได้กิน แต่ไม่ค่อยได้นอน

ได้แต่เห็นใจ  แต่เวลาที่ไม่ได้นอนของ ท่านจำเป็น และสำคัญมากที่ต้องให้เกิดประโยชน์มหาศาลแก่คน แก่ชาติ แก่โลก

แต่พี่อนุวัฒน์ท่านบอกว่าภูมิใจ และมีความสุขค่ะ

 

ผมเสนอใน blog อ.อนุวัฒน์ แล้วครับว่าให้มีเรื่องราวดี ๆ แบบปีนี้ ทุกครั้งที่จัด National Forum ดู อ.ก็มีความสุข และก็อยากจะจัดแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ครับ