ดูตัวอย่างข้อสอบต่อไปนี้ครับ
(๑) ข้อใดที่ "ไม่มี"เซลล์ประสาท ?
ก. แมงกะพรุน ข. กุ้ง ค. พลานาเรีย ง. อะมีบา
(๒) ในสัตว์ที่มีกระดูกสันหลังนั้น ระบบประสาทสมองตามข้อใดที่ส่งคำสั่งออกไปให้อวัยวะแขนขาทำงาน ?
ก. parasympathetic nervous system ข. somatic nervous system ค. visceral nervous system ง. autonomic nervous system
(๓) ข้อใดกล่าวถูก ?
ก. คลื่นเสียงเป็นคลื่นของโมเลกุลอากาศ
ข. ส่วนอัดของคลื่นเสียงมีความดันเท่ากับความดันบรรยากาศ
ค. เมื่ออุณหภูมิของตัวกลางเพิ่มขึ้น ความถี่ของเสียงจะน้อบลง
ง. เมื่ออุณหภูมิของตัวกลางสูงขึ้น ความยาวคลื่นของคลื่นเสียงจะมากขึ้น
ฯลฯ
สองข้อแรกเป็นตัวอย่างจากวิชาชีววิทยา ข้อ(๓) จากวิชาฟิสิกส์ ทั้ง ๓ ข้อ ถามความจำ ครับ ถ้าไม่จำมาก่อน หรือจำไม่ได้ ก็จะตอบไม่ได้ หรอกครับ
ท่านจะ "คิด" แบบต่างๆ เช่น "คิดแปลความ, คิดตีความ, คิดขยายความ, คิดนำไปใช้, คิดวิเคราะห์, คิดสังเคราะห์, คิดประเมินค่า " ก็ไม่สำเร็จหรอกครับ เพราะข้อสอบเหล่านี้มันเข้าไปยั่วยุความจำ หรือกระตุ้นความจำ ถ้าไม่มีความจำให้มันกระตุ้นในระบบ LTM แล้ว ก็ไม่มีทางที่จะได้คำตอบ ครับ --- อ้อ มีอยู่ทางหนึ่ง ครับ คือ -- "เดา" !!
"ถ้า" ในโรงเรียนออกข้อสอบเช่นนี้ "ทั้งชุด" ๆละ ๑๐๐ ข้อ ทุกครั้งที่สอบ และ ทุกปี แล้ว ข้อสอบก็จะ "บังคับ" ไปในตัว ให้เด็กต้อง "เอาตัวรอด" เพื่อให้สอบได้ด้วย "การท่องจำ" !!
ถ้าไม่ท่องจำแล้ว ก็ไม่มีทางที่จะสอบได้ !
สถานกวดวิชาก็จะแข่งขันกันเอาข้อสอบต่างๆ ไป "สอนซ้ำ" และเฉลย เป็นการตอกย้ำซ้ำการท่องจำให้หนักมือยิ่งขึ้นไปอีก
สำนักเก็งข้อสอบก็จะพิมหนังสือข้อสอบประเภทต่างๆ เช่น สอบในโรงเรียน สอบเอ็นทร้าน เป็นต้น ออกวางขายเต็มตลาด
เหตุการณ์เช่นนี้ในระบบการศึกษา ล้วนแต่เกิดจากบทบาทส่วนหนึ่งของข้อสอบ !!
อำนาจของข้อสอบ !!!
การบังคับอย่างไม่รู้ตัวของข้อสอบ !!!!
หรือว่าการศึกษาต้องการนักจำ ?
อาจารย์ ดร. ไสว
หลักฐานเชิงประจักษ์เลย ที่อาจารย์นำมาแสดง
ในฐานะเป็นครูออกข้อสอบคนหนึ่ง
๒. ข้อความใดไม่เป็นประพจน์ก. วันนี้อากาศดีนะข. ฟ้าหลังฝนไงค. ฉันว่าอากาศไม่ดี <p style="text-justify: inter-ideograph; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ง. เธออย่ามั่ว </p> ๒๙. ข้อใดแตกต่างจากข้ออื่นๆก. วัวหรือควายทำลาบดิบได้ข. ลาบดิบเป็นสาเหตุของพยาธิค. พยาธิมีหลายร้อยชนิด <p style="text-justify: inter-ideograph; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ง. บางชนิดเป็นพยาธิปากขอ</p><p style="text-justify: inter-ideograph; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> </p>……….อีกข้อ ครับ อาจารย์๑๙. ข้อใดสลับศัพท์ถูกต้องก. ดอกไม้บางชนิดไม่เป็นกุหลาบ – กุหลาบบางชนิดเป็นดอกไม้ข. นกบางตัวเป็นสัตว์บินไม่ได้ – สัตว์บินไม่ได้บางจำพวกเป็นนกค. คนมีชีวิตทั้งหมดเป็นผู้มีลมหายใจ – ผู้มีลมหายใจทั้งหมดเป็นคนมีชีวิตง. ไม่มีคนขยันใดเป็นผู้ไร้ความสำเร็จ – ผู้ไร้ความสำเร็จบางคนเป็นผู้ขยัน <p>ข้อสอบเหล่านี้ ออกยาก คิดกันนานกว่าจะได้แต่ละข้อ...</p><p>ดังนั้น สาเหตุหนึ่ง มาจากความมักง่ายของครู มิใช่เกิดจากระบบ...</p><p>อาตมาคิดว่า ถ้านำข้อสอบในที่ต่างๆ เช่น ข้อสอนเอนฯ ข้อสอบประถม มัธยม วิทยาลัย ฯลฯ ของไทยมาวิเคราะห์ อาจสะท้อนความเห็นของอาจารย์ได้เป็นอย่างดี</p><p>และสะท้อนของเห็นของอาตมาที่ว่าเกิดจากความมักง่ายของครู ด้วย…</p><p>เจริญพร</p>
นมัสการพระคุณเจ้า
พระคุณเจ้าเป็นยอดครูทีเดียว ศิษย์ของท่านคงจะชื่นชมเป็นอย่างยิ่งครับ
ดร.ไสว เลี่ยมแก้ว
สวัสดีค่ะ อ.ไสว
เห็นด้วยกับบทความและข้อคิดเห็นจากพี่หลวงนะ แต่ขอเพิ่มเติมนิดนึงว่า ปัญหาที่เจอคือ อ.ระดับมัธยมได้สอนไม่ตรงกับสาขาวิชาที่เรียนมา จึงไม่เข้าใจเนื้อหาที่สอนจริง ๆ และคิดข้อสอบได้แค่พื้น ๆ เท่านั้น ที่เจอกับตัวเองเลยคือเพื่อนเรียนจบตรีเคมี ้บรรจุเป็นอาจารย์สอนมัธยม แล้วได้สอนวิชาชีวะของม.ปลายซึ่งถือว่าเนื้อหาเยอะและยาก แต่เพื่อนยังใช้กล้องจุลทรรศน์ไม่เป็นเลย และยังแยกเซลล์พืชกับเซลล์สัตว์ไม่ได้ จึงต้องลอกข้อสอบจากพวกหนังสือติวทั้งหลายตามท้องตลาดค่ะ
ถ้าครูได้สอนตรงกับศักยภาพที่มี ก็็น่าจะทำให้การศึกษาไทยดีขึ้นค่ะ
..ณิช..
สวัสดีครับ คุณณิชนันท์
ผมพบคุณณิชนันทน์มาครั้งหนึ่งแล้วที่บล็อกก่อน(คิดว่าจะพบต่อไปเรื่อยๆนะครับเหมือนกับที่ได้พบท่านอื่นๆ) ช่วยกันพูดให้มากๆ จะได้"เข้าหู"ชาวกระทรวงศึกษาบ้าง !
คือว่า (๑) เราคงฟังไม่ได้แล้วนะครับกับประโยคที่ว่า "ใครๆก็เป็นครูได้" (๒) เราเคยสรุปกัน(อย่างเข้าข้างตัวเอง)ว่า "ครูมีไอคิวอย่างน้อยก็ ๑๑๐ ขึ้นไป !" นั้น ต้องทบทวนแล้วหละครับ ( ๓) ในกรณีตัวอย่างของคุณณิชนันทน์นั้น ไม่ใช่ปัญหาของ IQ ครับ แต่เป็นปัญหาของ "ศึกษาศาสตร์" ซึ่งเป็นศาสตร์ของ"การสอน"ครับ ซึ่สถาบันผลิตครูของเราต้องทบทวนอย่างหนัก
ขอให้คุณณิชนันทน์รีบจบ Ph.D จากอังกฤษมาเร็ว ๆนะครับ จะได้ช่วยกันพูดคนละคำสองคำ เพื่อทำให้มันดีขึ้น
ดร.ไสว เลี่ยมแก้ว
เรียน ดร.ไสว
หนูเพิ่งมีโอกาสเข้ามาเยี่ยมชม blog ของอาจารย์ค่ะ อ่านแล้วรู้สึกชอบ อยากตามอ่านทุกเรื่องเลยค่ะ เป็นความรู้ที่สร้างสรรค์และควรนำไปเผยแพร่ให้เกิดประโยชน์ค่ะ หนูจึงขอนำ blog ของอาจารย์แจ้งไว้ใน blog ของหนู เพื่อให้เพื่อน ๆ ที่ติดตาม blog ของหนูได้เข้ามาอ่านและแชร์ความรู้ด้วยนะคะ blog ของหนูตามลิ้งค์ด้านล่างนี้ค่ะ
http://learners.in.th/blog/monthiratamuang/60598
ขอขอบคุณค่ะ
มณทิรา
สวัสดีครับ อาจารย์มณทิรา
ผมต้องขอโทษนะครับที่เพิ่งเข้ามาเห็นข้อคิดเห็นของอาจารย์ ผมรู้สึกดีใจที่อาจารย์นำไปดังว่า ครับ และขอขอบคุณด้วยครับ --- ผมจะรีบไปอ่านบันทึกที่อาจารย์แนะนำเดี๋ยวนี้ครับ