ครูอ้อยไปไหนมาไหนจะต้องเรียนรู้ไปเรื่อย ก็บอกแล้วไง ชีวิตคือการเรียนรู้ การเรียนรู้คือการเดินทาง ดังนั้น ชีวิตคือการเดินทางและการเรียนรู้ งงไหมนี่....
การเรียนรู้เกิดขึ้นได้ตลอดชีวิต
การเรียนรู้เกิดขึ้นได้ แม้กระทั่งนั่งเฉยๆ
แล้ว การเดินทาง ได้พบปะผู้คนมากมาย จะไม่เกิดการเรียนรู้ได้อย่างไร
ที่นี่เมืองไทย เมืองแห่งมิตรภาพ เมืองแห่งยิ้ม ทำไมจะไม่มีการเรียนรู้เกิดขึ้น
ครูอ้อยเดินทางไปเชียงใหม่ ซึ่งต้องใช้เวลาในการเดินทางยาวนาน
ช่างโชคดีที่ครูอ้อยได้พบและรู้จักนักมายากลสมัครเล่นคนหนึ่ง เธอสอนมายากลเล็กน้อย ให้ครูอ้อยและครอบครัว
ครูอ้อยเพียงแต่ให้ความสนใจและอยากรู้เพื่อไปสอนนักเรียน
แต่การเรียนรู้ครั้งนี้ ครูอ้อยจับประเด็นได้มากมาย ซึ่งนักมายากลต้องใช้หลักการชนิดหนึ่งที่เรียกว่า....หลักจิตวิทยา
คล้ายกับครูที่ต้องใช้จิตวิทยาในการสอน เช่นกัน
จับจุดแค่นี้เอง ก็จะเป็นครูและนักมายากลที่ดีได้
สวัสดีคะ ครูอ้อย คะ
เป็นนักเรียนในชั้นของครูอ้อย ต้องสนุกแน่เลยคะ
สวัสดีค่ะ น้องดอกแก้ว
ขอบคุณค่ะ
จำได้อันเดียว…หนังยางวง