ใช้เวลาที่มีอยู่ให้มีประโยชน์

ระหว่างรอมาแล้ว 25 นาที ก่อนหน้าได้เขียนคำร้องขอเข้าพบผู้ต้องขัง แดน 7 เรือนจำกลางเชียงใหม่ เหตุผลการขอเข้าพบ เพื่อให้คำปรึกษาและแนะนำ เนื่องด้วยผู้ต้องขัง เดิมได้รับโทษจากคำพิพากษาศาลชั้นต้น 25 ปี ต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้โทษเป็น 13 ปี การถูกส่งมาคุมขังที่นี่เพราะเป็นเรือนจำที่คุมขังโทษสูง นักโทษหรือผู้ต้องขังโทษไม่มากจะถูกควบคุมไว้ที่เรือนจำจังหวัด โทษสูงถูกส่งไปเรือนจำกลางที่มีอยู่ในจังหวัดใหญ่ๆ ทั่วประเทศไทย

ระหว่างรออดดูโน่น นี่ นั่น แล้วสมองผมมันคิดว่า ใข้เวลาให้เป็นประโยชน์สักหน่อยจะได้ไม่เบื่อการรอ สายตากวาดมองไปรอบ นับเก้าอี้นั่งที่ประชาชนที่มารอเยี่ยมผู้ต้องขังว่า มีจำนวนเท่าใด นับได้ 136 คน ยังไม่นับที่อยู่ตามร้านกาแฟ ที่อยู่ไม่ไกลจากอาคารญาติเยี่ยมผู้ต้องขัง กะประมาณคร่าว ๆ สุทธิรวมแล้วน่าจะ 150 คน คนกลุ่มที่กล่าวจะเข้าๆ ออกๆ เข้าเยี่ยมมารอบๆ ละ 15 คน วันจันทร์ ที่ 8 มิ.ย.คนมาจำนวนมากเพราะเป็นวันแรกของสัปดาห์

ชีวิตคนเรา นักโทษหรือผู้ต้องขังถูกส่งมาควบคุมที่เรือนจำกลางเชียงใหม่ มาด้วยเหตุผลเหมือนกัน แตกต่างกัน ในการเกี่ยวข้องความผิดและถูกศาลพิพากษา คนอยากเข้ามาอยู่ฟรีโดยไม่กระทำความผิด ไม่สามารถเข้าอยู่ได้ และโทษที่ได้รับต้องเป็นโทษอัตราสูง เช่น จำคุก 10 ปีขึ้นไปหรือตามหลักเกณฑ์ที่กรมราชทัณฑ์กำหนด กฎระเบียบในการควบคุมดูแลที่เรือนจำกลางสูงกว่าเรือนจำจังหวัดแน่ ไม่เช่นนั้น เอาไม่อยู่ (หมายถึงการจัดการควบคุมดูแลนักโทษ) ต้องเอาให้อยู่

บันทึก วันที่ 8 มิถุนายน 2569