อยู่ในโลก อย่างรู้จัก”โลก”จะไม่เป็น”โรค” วันนี้(25 มีนาคม 2569)ขออนุญาตปรารภเรื่อง สงคราม สักหน่อยนะครับ ไม่น่าเชื่อว่า ประเทศมหาอำนาจ เมื่อทำสงครามกันแล้ว ประเทศอื่นๆ ทั้งใหญ่ น้อย ทั่วๆ ไป ต้องพลอยอึดอัด เดือดร้อน วุ่นวายไปตามๆ กัน ไม่ว่าจะเป็นการค้าขาย เศรษฐกิจ การคมนาคม ชีวิตความเป็นอยู่ เป็นต้น ซึ่งก็ต้องคอยให้พลังใจ กำลังใจ เตือนใจ ให้ทุกๆ คนได้เข้าใจและอดทนกับเหตุการณ์ดังกล่าว แต่ขณะเดียวกัน เราก็ต้องเข้าใจว่า ทุกๆ คนอยู่ในโลกใบนี้ จำเป็นอย่างยิ่งจะต้องรู้จัก”โลก” ตามสภาวะความเป็นจริง “โลก”คืออะไร? เรามาทำความเข้าใจกับคำว่า”โลก”กันดีกว่านะครับ 1. สระ ”โ” มาจากคำว่า”โอฆะ”หมายถึงกิเลสที่ท่วมทับจิตใจของหมู่สรรพสัตว์ทั้งหลาย มีอยู่ 4 อย่าง คือ 1.1 กาโมฆะ โอฆะ คือ กาม มีความพอใจ พึงใจ บันเทิงใจ รักใคร่ ปรารถนา ลาภ ยศ ชื่อเสียง สรรเสริญ สุขต่างๆ 1.2 ภโวฆะ โอฆะ คือ ภพ เกิดความอยากได้ อยากดี อยากมี อยากเป็นใหญ่เป็นโต จองหองพองขน อวดอำนาจ อวดกำลัง อวดตน ข่มเหงคนอื่นไปทั่ว โดยอ้างเหตุเลศนัยต่างๆ ให้ต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้ 1.3 ทิฏโฐฆะ โอฆะ คือ ทิฐิ มีความเห็นไม่ถูกต้อง อวดดื้อถือดี คิดว่าตัวเองทำถูก ไม่พิจารณาใคร่ครวญ ไตร่ตรองให้รอบคอบทั้งด้านบวกด้านลบที่มีผลต่อตนเองและผู้อื่น 1.4 อวิชโชฆะ โอฆะ คือ อวิชชา มีความไม่รู้ มีความเขลา มีความไม่เข้าใจ มีความอ่อนด้อยน้อยปัญญา ไม่สามารถประเมินสถานการณ์ถึงผลดีผลเสียได้อย่างเหมาะสม 2. “ล” มาจากคำว่า”ลุกลี้ลุกลน” จนไม่เป็นระเบียบเรียบร้อย ทำให้แผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้างอย่างรวดเร็ว เกิดอันตรายกับทรัพย์สิน สิ่งของ ชีวิต รวมทั้งก่อเกิดมลภาวะอีกด้วย 3. “ก” มาจากคำว่า”กระวนกระวาย” มีความกังวลใจ วุ่นวายใจ อยู่ไม่เป็นสุข ภาษาพระท่านว่า “อยู่ไม่เป็น เย็นไม่พอ รอไม่ได้ ให้ไม่มี ดีแต่ขอ ยกยอของฟรี”
พอเข้าใจแล้วนะครับว่า”โลก” ที่อธิบายมานี้แหล่ะ ที่ทำให้เกิดสงคราม ถ้าเราเข้าใจ”โลก”ตามนี้ ก็จะไม่เป็น”โรค”ที่จะเข้ามาทำร้ายตัวเรา ให้ขุ่นข้องหมองใจ ขุ่นเคืองใจ คับแค้นใจ ปล่อยวางเป็น เย็นลงได้ คิดแก้ไขเหตุการณ์ให้ผ่านไปได้ด้วยดี สวัสดีครับ.