กลอนหก
@ ยามเช้า เฝ้าดู สุรีย์รุ่ง แสงพุ่ง พ่างฟ้า หล้าไสว สิ่งสรรพ ขานขับ ประทับใจ ตระหนักใน พระคุณ ธ หนุนนำ
โคลงสี่สุภาพ
@ จึ่งข้าฯ ร่ำพร่ำร้อง……………ขับขาน ถวายกาพย์โคลงกลอนกานท์…แซ่ซ้อง แทนคุณ ธ อภิบาล………………ทุกเมื่อ พลาดผิดมิทรงจ้อง……………..จับใช้โทษา
อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑
@ ข้าฯ ตรอง ตระหนักซึ้ง จิต(ะ)จึง มุรับใช้ ผองผู้ ระทมไห้ ภย(ะ)พาล ลุรอดเทอญ
พ่าง น. พื้น, มักใช้เข้าคู่กันเป็น พ่างพื้น เช่น พ่างพื้นพสุธา. ว. เพียง, เช่น เหมือน, แทบ, พาง หรือ ปาง ก็ว่า. ภย [พะยะ–] (แบบ) น. ความกลัว, ของที่น่ากลัว. (ป., ส.).
