สุภสูตร

สุภสูตร

พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๕ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๗ [ฉบับมหาจุฬาฯ]

สังยุตตนิกาย สคาถวรรค

๓. สุภสูตร

ว่าด้วยร่างกายที่งาม

             [๑๓๙] ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

             สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคแรกตรัสรู้ประทับอยู่ที่ต้นอชปาลนิโครธใกล้ฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา ตำบลอุรุเวลา สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคประทับนั่งในที่กลางแจ้งในราตรีอันมืดมิด และฝนกำลังตกประปรายอยู่

             ครั้งนั้น มารผู้มีบาปต้องการจะให้ความกลัว ความหวาดสะดุ้ง ความขนพองสยองเกล้าเกิดขึ้นแก่พระผู้มีพระภาค จึงเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับแล้วแสดงเพศต่างๆ หลากหลาย ทั้งที่งามและไม่งาม ในที่ไม่ไกลพระผู้มีพระภาค

             ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคทรงทราบว่า “นี้คือมารผู้มีบาป” จึงตรัสกับมารผู้มีบาปด้วยพระคาถาว่า

                          ท่านแปลงกายทั้งที่งามและไม่งาม

                          ท่องเที่ยวอยู่ตลอดกาลอันยาวนาน

                          มารผู้มีบาปเอ๋ย พอกันทีสำหรับการแปลงกายของท่าน

                          มารผู้กระทำซึ่งที่สุด เราได้กำจัดท่านเสียแล้ว

                         ชนเหล่าใดสำรวมกาย วาจา ใจดีแล้ว

                          ชนเหล่านั้นย่อมไม่ตกอยู่ในอำนาจของมาร

                          ชนเหล่านั้นย่อมไม่เดินตามหลังมาร

             ครั้งนั้น มารผู้มีบาป ฯลฯ จึงหายตัวไป ณ ที่นั้นเอง

สุภสูตรที่ ๓ จบ

-----------------------------